خطبه‌های نماز جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵ علامه سید علی فضل‌الله

آبان ۲۳, ۱۴۰۵

امیرالمؤمنین (ع) هنگامی که در کنار پیکر پاک ایشان ایستاده بود، در حالی که اشک از چشمانش سرازیر می‌شد، با این سخنان اندوه خود را بیان کرد: « قَدْ عَزَّ عَلَیَّ مُفَارَقَتُکِ وَ تَفَقُّدُکِ إِلَّا أَنَّهُ أَمْرٌ لَا بُدَّ مِنْهُ وَ اللَّهِ جَدِّدْتِ عَلَیَّ مُصِیبَهَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ قَدْ عَظُمَتْ وَفَاتُکِ وَ فَقْدُکِ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ مِنْ مُصِیبَهٍ مَا أَفْجَعَهَا وَ آلَمَهَا وَ أَمَضَّهَا وَ أَحْزَنَهَا هَذِهِ وَ اللَّهِ مُصِیبَهٌ لَا عَزَاءَ لَهَا وَ رَزِیَّهٌ…