خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «یُؤْتِی الْحِکْمَهَ مَن یَشَاءُ وَمَن یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْرًا کَثِیرًا وَمَا یَذَّکَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ» صدق الله العظیم. از مهم‌ترین صفاتی که مؤمن باید در پی رسیدن به آن و کسب آن باشد، حکمت است. از مؤمن خواسته شده تا در تمام سخنان، کردارها، مواضع و رفتارهایش حکیم باشد؛ و این امر اختیاری نیست.
خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَیْنَا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاهِ وَإِیتَاءَ الزَّکَاهِ وَکَانُوا لَنَا عَابِدِینَ» صدق الله العظیم. امروز در یازدهم ماه ذی‌القعده، در سالروز ولادت مبارک یکی از کسانی گرد هم آمده‌ایم که خداوند عزّوجلّ آنان را امامان، هدایت‌گران و الگوی مردم، و امینان بر رسالت رسول خدا (ص) و حافظان آن از لغزش و انحراف قرار داده است؛ یعنی امام علی بن موسی الرضا (ع).
خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَهِ فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ» خداوند سبحانه و تعالی در این آیه‌ی کریمه مؤمنان را به کار در همه‌ی موقعیت‌ها و حوزه‌های حلال فراخوانده است؛ حتی اگر لازم باشد مسافت‌ها را طی کنند، دریا را بشکافند و خطرها را به جان بخرند. زیرا خداوند نمی‌خواهد بندگانش بیکار باشند، باری بر دوش دیگران شوند و از خرده‌های سفره‌ی دیگران روزی بخورند.
خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «أُولَئِکَ الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ لَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرَىٰ لِلْعَالَمِینَ» بیست‌وپنجم ماه شوّال، سالروز وفات یکی از امامان اهل‌بیت (ع) بود؛ کسانی که خداوند عزّوجلّ ما را به اقتدا به آنان و هدایت‌پذیری از هدایتشان فرمان داده است. او امام جعفر بن محمد الصادق (ع) است؛ امامی که به دانش، بردباری، عبادت، فروتنی، کثرت یاد خداوند، حسن خلق، بخشش و عطا شناخته می‌شد.
خداوند سبحان خواسته است که بندگان مؤمنش شادی را هر جا هستند بکارند؛ آن را بر چهره‌ها نقش بزنند و در دل‌ها به ودیعه بگذارند؛ کسانی را که زندگی با خستگی‌ها، سختی‌ها، مشکلات، آزمایش‌ها، دردها و غم‌هایش فرسوده‌شان کرده، نادیده نگیرند؛ خود دست مهربانی باشند که به سوی اینان دراز می‌شود تا از بارشان بکاهد و یاری‌شان دهد، عزمشان را استوار سازد، پشت‌شان را محکم کند، غم‌هایشان را بزداید، گرفتاری‌شان را بگشاید و حس امید و آرامش را در آنان زنده کند.
خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «إِنَّ الَّذِینَ تَوَلَّوْا مِنْکُمْ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّیْطَانُ بِبَعْضِ مَا کَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِیمٌ» پانزدهم ماه شوّال از سال سوم هجری، سالروز نبرد احد است؛ نبردی که قریش برای آن هر آنچه از ساز و برگ و تجهیزات لازم بود فراهم آورد تا پیروزی‌ای را که به‌عنوان انتقام شکست بدر می‌خواست، به دست آورد و هیبتی را که در شبه جزیره عربستان از دست داده بود، بازیابد.
خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَکُمْ * إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ کُفَّارٌ فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ» در این دو آیه، قرآن کریم از مؤمنان می‌خواهد که خدا و پیامبرش را اطاعت کنند؛ با انجام واجبات و بر عهده گرفتن مسئولیت‌هایی که به سوی آن دعوت شده‌اند. اما پس از آن، خداوند سبحان به آنان هشدار می‌دهد که آنچه از طاعات انجام داده‌اند را ضایع نکنند، تا اعمالشان را بیهوده و پراکنده کنند و در برابر خداوند با دست خالی بایستند.
ای بندگان خدا، شما و خودم را سفارش می‌کنم به آنچه که باید در ساعات باقی‌مانده این ماه بر آن باشیم؛ ماهی که در آن از تمام برکات، نعمت‌ها و پاداش فراوانی که در آن نهاده شده بهره‌مند شدیم. سفارش می‌کنم که آنچه در ماه رمضان بر آن حرص می‌ورزیدیم و انجام می‌دادیم ،از قرائت قرآن، دعا، قیام شب، توبه و استغفار، و حفاظت از خودمان در برابر هر آنچه رابطه ما را با پروردگارمان خدشه‌دار می‌کند، و عمل به هر آنچه ما را به او و به مردم نزدیک می‌سازد، و صله رحم با خویشاوندان و همسایگان و مؤمنان، و دراز کردن دست خیر به سوی فقرا و مساکین و نیازمندان، و مهرورزی به خردسالانمان و بزرگداشت بزرگ‌ترهایمان، پایان نیابد.