خطبه ها

در روز سیزدهم این ماه، ماه رجب الحرام، ولادت مبارک امیرمؤمنان (ع) رخ داد؛ او از کسانی است که ارادهٔ خداوند دربارهٔ آنان تحقق یافت تا رجس و پلیدی را از آنان دور کند و آنان را تطهیر نماید. همان کسی که رسول خدا (ص) به او فرمود: «أنت أخی فی الدنیا والآخره؛ تو برادر من در دنیا و آخرت هستی.» و «یا علیّ، أنتَ مِنّی بِمَنزلهِ هارونَ مِنْ مُوسى، إلّا أنّه لا نَبیَّ بَعدی؛ ای علی، تو نسبت به من به منزلهٔ هارون نسبت به موسی هستی، جز آنکه پس از من پیامبری نیست».

امروز، سوم ماه رجب، مناسبت اندوهناکی بر دل‌های دوستداران و موالیان اهل‌بیت (ع) است؛ سالروز وفات امام دهم از امامان اهل‌بیت (ع)، امام علی بن محمد الهادی. امامی که همه کسانی که با او همنشین بودند، درباره‌اش گفته‌اند: «نیکوترین مردم از نظر چهره، راست‌ترین آنان در سخن، شیرین‌ترین آنان از نزدیک و کامل‌ترین آنان از دور بود. هنگامی که خاموش می‌نشست، هیبت وقار بر او سایه می‌افکند و هنگامی که سخن می‌گفت، زیبایی و شکوه او را فرامی‌گرفت. او از خاندان رسالت و امامت و جایگاه وصایت و خلافت بود.»

خداوند سبحان در این آیه از مؤمنان می‌خواهد که از او پروا کنند و برای روزی که در پیشگاه او خواهند ایستاد، آماده شوند؛ روزی که خداوند عزّوجلّ از آنان دربارهٔ فرصت عمری که به ایشان بخشیده است، خواهد پرسید: در آن چه کرده‌اند؟ آیا مسئولیت‌هایی را که بر دوششان نهاده و وظایفی را که به انجام‌دادن آن فراخوانده، ادا کرده‌اند، یا این عمر را تباه ساخته و در آنچه سودمند نبوده یا از آن نهی شده‌اند، هدر داده‌اند؟

خداوند سبحانه و تعالى در کتاب عزیز خود فرموده است: « إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ» در سبب نزول این سوره آمده است که مشرکان رسول خدا (ص) را پس از وفات فرزندان پسرش ، قاسم و عبدالله که جز دختران برایش نمانده بود، «ابتر» خواندند. ابتر به کسی گفته می‌شود که فرزند پسر نداشته باشد. هدف آنان از این سخن، کاستن از جایگاه و مقام رسول خدا (ص) بود.

از برجسته‌ترین ویژگی‌هایی که انسان مؤمن را متمایز می‌سازد، احساس رضایت او نسبت به هر آن چیزی است که از سوی خداوند سبحان می‌رسد و آنچه برای او برمی‌گزیند و بر او مقدر می‌کند. مؤمن هرگز نمی‌تواند بر پروردگارش خشمگین باشد، حتی اگر آنچه از او می‌رسد یا بر او مقدر کرده و برایش برگزیده، باعث غم و خستگی و سختی و درد او شود. او در خوشی و ناخوشی، و در سختی و بلا، خدا را سپاس می‌گوید.

علامه سید علی فضل‌الله دو خطبه نماز جمعه را بر منبر مسجد امام حسنین (ع) در حاره حریک بیروت ایراد کرد. در خطبه سیاسی ایشان آمده است از: ای بندگان خدا، شما و خودم را به آنچه خداوند عز وجل به ما سفارش کرده، توصیه می‌کنم، آنجا که فرمود: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُولَٰئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ * لَا یَسْتَوِی أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّهِ أَصْحَابُ الْجَنَّهِ هُمُ الْفَائِزُونَ».

ای بندگان خدا! شما و خودم را توصیه می‌کنم که شایسته آنچه این آیه اشاره کرده باشیم، آنجا که خداوند می‌فرماید: «وَلَنَبْلُوَنَّکُم بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ * الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» (سوره بقره، آیات ۱۵۵ و ۱۵۶). یعنی در برابر آنچه به آن مبتلا شده‌ایم ،از دست دادن عزیزان، خانه‌ها، مؤسسات و محل‌های کار ،احساسات و هیجانات خود را کنترل کنیم و جز آنچه خدا را راضی می‌کند بر زبان نیاوریم.

علامه سید علی فضل الله در خطبه اول نماز جمعه به نقش و جایگاه امام حسین عسکری (ع) در زمینه سازی برای امامت حضرت ولی عصر (عج) و پاسخ به سؤالات و تردیدهای اعتقادی رایج در جامعه اسلامی آن زمان پرداختند و در خطبه دوم به آخرین موضوعات سیاسی و اجتماعی لبنان و جهان اسلام اشاره داشتند.