خطبه ها

پیامبر خدا (ص) پس از آنکه او را در شش‌سالگی از عمویش ابوطالب به سرپرستی گرفت، علم و حلم و ادب و اخلاق عظیم خود را به او منتقل نمود. خود آن حضرت در یکی از خطبه‌های نهج‌البلاغه به این موضوع اشاره کرده و فرموده است: «وَلَقَدْ کُنْتُ أَتَّبِعُهُ اتِّبَاعَ الْفَصِیلِ أَثَرَ أُمِّهِ، یَرْفَعُ لِی فِی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ أَخْلَاقِهِ عَلَمًا، وَیَأْمُرُنِی بِالِاقْتِدَاءِ بِهِ؛ من همواره مانند بچه‌شتری که دنبال مادرش می‌رود، از او پیروی می‌کردم. او هر روز از اخلاق خود پرچمی برایم برمی‌افراشت و مرا به اقتدا به آن فرمان می‌داد».

دیروز، در بیست‌وپنجم همین ماه، زادروز مبارک حضرت مسیح (ع) بود؛ ولادتی که خداوند سبحان و متعال خواست آن را نشانه‌ای برای مردم قرار دهد تا قدرت خداوند عزّوجلّ در آن تجلی یابد. امری که از طریق بشارت فرشتگان به مادرش مریم (س) آشکار شد: «إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِکَهُ یَا مَرْیَمُ إِنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُکِ بِکَلِمَهٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ وَجِیهًا فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ» و هنگامی که ولادت او از مادری بدون پدر صورت گرفت تا مثال آدم (ع) در او زنده شود: «إِنَّ مَثَلَ عِیسَىٰ عِندَ اللَّهِ کَمَثَلِ آدَمَ ۖ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُن فَیَکُونُ».خداوند عزّوجلّ او را در تمام مرحلۀ ولادت با مراقبت و عنایت خود احاطه کرد، فرشته‌ای فرستاد تا با مادرش باشد و این مرحلۀ دشوار را بر او آسان سازد؛ همان‌طور که خداوند سبحان به آن اشاره کرده است: «فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَهِ قَالَتْ یَا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَکُنتُ نَسْیًا مَّنسِیًّا * فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا * وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَهِ تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا * فَکُلِی وَاشْرَبِی وَقَرِّی عَیْنًا» تا آنچه او را نگران کرده بود، بر او سبک کند.

بیست‌ویکم این ماه [میلادی] آغاز ماه رجب است؛ ماهی که یکی از ماه‌های حرام است و خداوند عزّوجلّ خواسته است که این ماه‌ها، ماه‌های صلح و امنیت و آرامش برای افراد، جوامع و دولت‌ها باشد. از این رو، آغاز جنگ یا ورود به آن را مگر برای دفاع از خود حرام کرده و به پرهیز از برانگیختن نزاع‌ها و تلاش برای رفع آن‌ها در صورت وقوع دعوت کرده است. قرآن کریم به این موضوع اشاره کرده و می‌فرماید: یَسْأَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِیهِ قُلْ قِتَالٌ فِیهِ کَبِیرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِیلِ اللهِ وَکُفْرٌ بِهِ».

بیستم ماه جمادی‌الثانی، زادروز مبارک صدّیقه طاهره فاطمه الزهراء (س)، سرور زنان عالمیان بود. او چنان جایگاه و مقام بلندی نزد خداوند داشت که از جمله کسانی شد که خداوند عزّوجلّ پلیدی را از آنان دور کرد و آنان را پاک گردانید. او از تکریم رسول خدا (ص) نیز برخوردار شد تا جایی که درباره او فرمود: « فاطِمَهُ بَضْعَهٌ مِنِّی، وَمَنْ سَرَّهَا فَقَدْ سَرَّنِی، ومَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی، فاطمه قلبی وروحی الَّتی بین جنبیَّ ؛ فاطمه پاره تن من است؛ هر کس او را شاد کند مرا شاد کرده، و هر کس او را بیازارد مرا آزرده است. فاطمه قلب من و روح میان دو پهلوی من است.»

خداوند توکل را جلوه‌ای از ایمان و تجسم آن دانسته است؛ چنان‌که آیه شریفه که تلاوت کردیم به آن اشاره دارد: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ الله وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آَیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ». توکل بر خداوند سبحان و متعال، فقط کلمه‌ای نیست که بر زبان جاری شود؛ بلکه رفتاری است که از ایمان و یقین راسخ انسان سرچشمه می‌گیرد. این که خداوند تنها کسی است که امر و تدبیر به دست اوست. انسان در این حالت، جز او را روزی‌دهنده، یاری‌کننده، یاور، تأییدکننده، طبیب، بخشنده و بازدارنده نمی‌بیند و او را مسلط بر همه امور می‌داند و باور دارد که هیچ‌کس، حتی اگر از پیامبران و اولیا باشد، جز به اراده او،  برای خود نه سودی دارد و نه زیانی.

این هفته جناب شیخ زهیر قوصان، به‌نمایندگی از علّامه سید علی فضل‌الله، دو خطبهٔ نماز جمعه را ادر منبر مسجد امامین حسنین (ع) در حاره حریک ایراد کرد. در این مراسم تعدادی از شخصیت‌های علمی، سیاسی و اجتماعی و نیز جمعی از مؤمنان حضور داشتند. آن چه تقدیم می‌شود بخشی از مطالب خطبهٔ دوم ایشان است:

سوم ماه جمادی‌الثانی، یادبود رحلت یکی از کسانی است که این آیهٔ کریمه «إِنَّمَا یُرِیدُ الله لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا.» دربارهٔ آنان نازل شده است ؛ یعنی صدیقهٔ طاهره فاطمهٔ زهرا (س)، سرور زنان جهان، پارهٔ تن رسول خدا (ص) و روحی که در میان دو پهلوی او بود. این بر اساس روایتی است که رحلت او را نود و پنج روز پس از رحلت رسول خدا (ص) می‌داند.

همه‌ی ما می‌دانیم که رسانه‌ها وسایل ارتباط‌جمعی و شبکه‌های اجتماعی به‌ویژه پس از گسترش آن‌ها، چه اندازه بر آرا و گرایش‌ها و اندیشه‌های ما تأثیرگذار هستند. در این فضا گاه حق با باطل و درست با نادرست درمی‌آمیزد. این امر ایجاب می‌کند که در هر آنچه به ما می‌رسد دقت کنیم تا به کسانی که می‌خواهند با ما بازی کنند، آزادی عمل ندهیم و روز قیامت نگوییم: «وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَکُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِیلَا».