خطبه ها

خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود فرموده است:«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ». یکی از برجسته‌ترین نشانه‌های ایمان این‌ است که اصل و مبنای کار مؤمنان توکل بر خدا باشد؛ یعنی در رویارویی با چالش‌ها، سختی‌ها و بیم‌ها به او تکیه کنند و بر او اعتماد ورزند. این از سر ایمان و اطمینان به آن است که خداوند عزّوجلّ به عنوان تأییدکننده، یاری‌کننده، عزت‌بخش و تقویت‌کننده، در صحنه زندگی حاضر و همراه آنان است.

دهم ماه مبارک رمضان، سال دهم بعثت رسول خدا (ص)، امّ‌المؤمنین حضرت خدیجه دختر خویلد، همسر رسول خدا وفات یافت. در این مناسبت که قلب رسول خدا (ص) را به درد آورد و در دل مؤمنان اثری ماندگار گذاشت، درنگ می‌کنیم تا به جایگاهی که حضرت خدیجه نزد رسول خدا (ص) و در زندگی داشت و نقش رسالی بزرگ و اثری که بر جای گذاشت، هنگامی که همراه پیامبر بارهای سنگین رسالت اسلامی را بر دوش کشید، اشاره کنیم.

علامه سید علی فضل الله در خطبه اول به موضوع صله رحم و اهمیت آن در رابطه انسانی و برجستگی آن در ماه رمضان پرداختند و در خطبه دوم تجاوزات مکرر رژیم صهیونیستی به لبنان و چالش‌های داخلی دولت لبنان و خطر تشدید تنش در منطقه را مورد واکاوی قرار دادند.

علامه سید علی فضل الله در خطبه اول نماز جمعه مسجد امامین حسنین (ع) به موضوع آمادگی برای ماه رمضان پرداختند و در خطبه دوم به مسائل جاری در لبنان و منطقه از جمله فشارهای دشمن و وضعیت ناگوار اقتصادی و اجتماعی مردم اشاره داشتند.

علامه سید علی فضل الله در خطبه اول نماز جمعه مسجد امامین حسنین (ع) به تغییر قبله از مسجد الاقصی به کعبه و آثار و پیامدهای آن پرداختند و در خطبه دوم نیز به موضوعات روز لبنان و جهان اسلام پرداختند.

با توجه به این که در آستانه ۱۵ شعبان سالروز ولادت امام مهدی (عج) قرار داریم، علامه سید علی فضل الله در خطبه اول به میلاد آن حضرت و وظیفه ما در دوران غیبت پرداختند و در خطبه دوم به چالش‌های فراروی ایران و عراق و لبنان و فلسطین از ناحیه استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی اشاره داشتند.

امروز زادروز مبارک امام حسین بن علی (ع) سبط رسول خدا (ص) و گل سرسبد و سید جوانان بهشت است. او از کسانی است که از تکریم الهی برخوردارند، این که خدای عزوجل هرگونه پلشتی را از آنها زدوده و آنها را پاک و مطهر گردانیده است و پیامبری که «یَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَىٰ» درباره او فرموده است: «حسینٌ منِّی وأنا مِنْ حسین؛ حسین از من است و من از حسینم»، «أحبَّ اللهُ مَن أحبَّ حسینًا؛ هر کس که حسین را دوست دارد، خداوند او را دوست دارد» و رو به خدا با محبت تمام چنین دعا می‌کرد: «اللَّهُمَّ إنِّی أُحِبُّهُ فأحِبَّهُ، وأَحِبَّ مَنْ یُحبّه؛ خدایا، من حسین را دوست دارم، پس او را دوست داشته باش و هر کسی را که حسین را دوست دارد دوست داشته باش».

این روز ما را به یاد روزی می‌اندازد که جبرئیل بر رسول خدا (ص) در حالی که در غار حراء عبادت می‌کرد نازل شد تا مسئولیت سنگینی را که بر عهده‌ی او گذاشته شده است، به او ابلاغ کند و بگوید که مردم را به چه چیزی فراخواند: «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ * الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ * عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ». رسول خدا (ص) نیز آنچه را خداوند عزّوجلّ می‌خواست به مردم برساند، با این سخن بیان کرد: «إنَّما بعثتُ لأُتمِّمَ مکارمَ الأخلاق؛ همانا من برانگیخته شدم تا مکارم اخلاق را به کمال برسانم.»