قرائتی عقلانی از حملات واکنشی غرب به اسلام

قرائتی عقلانی از حملات واکنشی غرب به اسلام

علامه مرجع آیت الله العظمی سید محمد حسین فضل الله

 

هر از گاهی محتوای فکری اسلام در عرصه‌های اعتقادی و احکام و مفاهیم انسانی و شخصیت حضرت محمد (ص) مورد اهانت و حملات خدشه دار کننده ابزارهای رسانه‌ای و فیلم‌های غربی قرار می‌گیرند. و این علاوه بر اقدامات مراکز پژوهشی و دستگاههای اطلاعاتی برای برنامه ریزی در جهت نشان دادن تصویری شبهه‌ناک و خدشه آلود از اسلام می‌باشد. آنان با تعمیم دادن رفتار گروهی محدود از وابستگان به اسلام به همه اسلام و مسلمین سعی دارند که اسلام را دین خشونت و ترور نشان دهند.

جالب توجه این است که این حملات فقط به بعضی از ابزارهای رسانه‌ای و هنری محدود نمی‌شود بلکه حتی بعضی از سیاسیون غربی را نیز شامل می‌گردد. هدف این‌ها این است که علیه مسلمانان دست به تحریک بزنند و آنان را از محل زندگی‌شان خصوصاً در اروپا طرد کنند. آخرین اینان نماینده پارلمان هلند است که از طریق تولید فیلم به حمله علیه قرآن کریم پرداخت. او از مسلمانان خواست که اگر می‌خواهند در هلند باقی بمانند باید نیمی از قرآن را کنار بگذارند. چرا که به گمان او قرآن اساس شرارت است و بیش از این او از دولت هلند خواست که قرآن کریم مثل بعضی از کتابهای نازی‌ها ممنوع شود.

ما در این باره می‌خواهیم در پیشگاه افکار عمومی غربی و اسلامی به ذکر چند نکته بپردازیم:

  1. ما تأکید می‌داریم که مسأله آزادی بیان به عنوان یک اصل انسانی و تمدنی باید همراه با احترام گذاردن به دیگران باشد، در غیر این صورت محتوای انسانی و تمدنی خود را از دست خواهد داد و صرف نظر از اختلاف در تعریف قداست توسط این گروه آن گروه، با تعدی به مقدسات دیگران، به نوعی ابزار تعدی علیه دیگران تبدیل خواهد شد. از این رو اقدام قبلی بعضی از رسانه‌ها در اهانت به حضرت محمد (ص) در چارچوب آزادی بیان قرار نمی‌گیرد، بلکه نوعی تجاوزگری به حساب می‌آید که علاوه بر اهانت به شهروندان این دولت احساسات یک پنجم از ساکنان کره زمین را نیز خدشه‌دار کرده است. قرآن کریم ضمن تأکید بر یک اصل تمدنی و انسانی می‌فرماید: «ولا تسبّوا الذین یدعون من دون الله فیسبّوا الله عدواً بغیر علم کذلک زینا لکل أمه عملهم». یعنی هر امت و جماعتی برای خودشان مقدساتی دارند که نباید به آنها اهانت شود. زیرا این کار واکنش‌های مخالفان را نیز در پی خواهد داشت. اسلام می‌خواهد که عناصر تحریک گری از بین برده شوند تا مسأله شکل یک گفتگوی فکری منطقی نتیجه بخش به خود بگیرد نه این که به صورت یک عمل غریزی واکنشی درآید.
  2. ما در عین حالی که تأکید می‌ورزیم این شیوه‌ها هیچ ارتباطی به آزادی بیان ندارند، می‌پرسیم: چرا اینان جرأت نمی‌کنند از آموزه‌های یهودیان که به وفور در کتابهای‌شان وجود دارد و ملت‌های دیگران را تحقیر می‌کنند و بعضی خاخام‌های یهودی غیریهودیان را حشره و افعی می‌نامند و خشونت علیه ملت‌های دیگر را تمجید می‌کنند انتقاد کنند؟ چرا اجازه نمی‌دهند قوانین غربی که تحت عنوان نفی سامی ستیزی هر گونه مناقشه¬ای را در کوچک‌ترین جزئیات مربوط به یهودیان را برنمی‌تابند مورد انتقاد قرار گیرند؟
  3. ما دعوت می‌کنیم که قرآن کریم به شکلی علمی و منطقی مورد بررسی قرار گیرد تا هر خواننده باانصافی دریابد که قرآن کریم بر کرامت انسانی تأکید می‌دارد، چرا که انسان را تجسم بخشی مقام خلافت الهی در روی زمین به حساب می‌آورد. دریابد که قرآن به محبت و رحمت و پیروی از بهترین واژگان و روشها دعوت می‌کند. بفهمد که قرآن کریم تبلور حرکت گفتگوی بین ادیان است و به گردهمایی ادیان حول محور وحدت خداوند و وحدت انسانیت فرا می‌خواند و تأکید می‌دارد که مسیحیان به جهت ارزشهای معنوی و تواضع انسانی، نزدیک‌ترین مردم به مسلمانان هستند و نحوه مدیریت درگیری‌ها توسط قرآن کریم یک بدعت در حرکت انسانی به شمار نمی‌آید بلکه جنگ و جهاد اسلامی یک واکنش به تجاوزگریهای دیگران می‌باشد. خداوند متعال می‌فرماید: «وقاتلوا فی سبیل الله الذین یقاتلونکم ولا تعتدوا إن الله لایحب المعتدین» و این گرایش هم ‌چنان یک خط تمدنی به شمار می‌آید و تجسم بخش مشروعیت دفاع از خود و پیشگیری از تجاوزگری به حساب می‌آید.
  4. به جای اعمال تلاشهای آسیب‌زا علیه اسلام و قرآن کریمی که ارزش‌های خیر و عدالت محور را به پویش وامی¬دارد، سزاوار این است که این تلاشها متوجه ضدیت با خشونت‌های وحشیانه علیه ملت‌های فقیر شود. چرا که در سایه مشروعیت بخشی دنیا به عملکرد غاصبانه و اشغالگری مسؤولان نابودی دست جمعی ملت‌ها، ملت‌های فقیر در معرض قتل و ویرانی و غارت ثروتها و مصادره آینده‌شان قرا گرفته‌اند. مثل فلسطین که به یک بهانه دینی و تاریخی، یک دولت به بهای ویرانی کامل یک ملت برپا شده است.
  5. ما ضمن نفی روش تکفیر در جامعه اسلامی که حاصل ذهنیت از بین بردن دیگری صرفاً به جهت اختلاف دینی یا مذهبی یا سیاسی و مانند آن است، معتقدیم که روش تکفیر به یک روش عملی از سوی گرایشهای سکولار علیه اسلام و مسلمین تبدیل شده است. اگر روش تکفیر باعث بروز خشونت توسط گروههای تکفیری در جامعه اسلامی ما علیه مسلمانان و غیر مسلمانان شده است، در تحرکات تکفیری غربی نیز ایده¬ای را مشاهده می‌کنیم که انجام هر گونه اقدامات خشونت آمیز علیه شهروندان مسلمانان و مسلمانان مقیم در جوامع غربی را توجیه می‌نماید. خصوصاً که این فراخوانها با هشدارهای چند سال قبل رئیس دولت اسرائیل همراه شده است. او گفته بود که دولت‌های اروپایی ممکن است به دولت‌های اسلامی تبدیل شوند، چرا که در طی چند سال ممکن است تعداد مسلمانان به سی میلیون نفر برسد.
  6. باید متوجه باشیم که بعضی حملات اهانت آمیز در رسانه‌های غربی ریشه‌اش به تحرکات یهودیان صهیونیست باز می‌گردد که سعی دارند جلوی نزدیک شدن اسلام و مسحیت را در سطح دنیا بگیرند. زیرا یهودیان کوشیدند که در مسأله تعدی تاریخی خود علیه حضرت مسیح (ع) برائت مسیحیان را بدست آورند، اکنون می‌کوشند که برای نظریه درگیری اسلام و مسیحیت زمینه سازی کنند. همه اینها برای این است که نگذارند یک جبهه معنوی و ارزشی و انسانی متشکل از مسلمانان و مسیحیان تشکیل شوند. چرا که این امر به معنای مقابله با طرح یهودی صهیونیستی مبتنی بر خشونت و تحقیر ملت‌ها و روحیه استکباری آنها می‌باشد.
  7. روشن است که این گونه روشهای تجاوزگرانه بر مقدسات مسلمانان، واکنش‌هایی را در پی خواهد داشت که به مصلحت هیچ کسی نیست و به بهانه‌ای در دست جنبش‌های تکفیری تبدیل خواهد شد که برای مسلمانان ساکن غرب اعمال خشونت آمیز خود را توجیه کنند و جوانان حماسی را جذب خود کنند تا آنان به تجاوزگری علیه مقدسات مسلمانان و توجیه آن تحت عنوان آزادی بیان، واکنش نشان دهند. آن هم در شرایطی که می‌بینیم در برابر اقدامات اسرائیلی‌ها و یهودیان و صهیونیست‌ها اصل آزادی بیان به کلی تعطیل می‌شود. از این رو دولت هلند و دولت‌های دیگر باید برای حفاظت از صلح جهانی، با مسؤولیت‌پذیری تمام علیه نمایش چنین فیلم‌های اهانت آمیزی بایستند.
  8. خطاب به همه مسلمانان جهان و خصوصاً مسلمانان ساکن در غرب عرض می‌کنیم که باید تمام حرکات خدشه‌دار کننده اسلام یا اهانت کننده به مقدسات اسلامی تحت عناوین گوناگون را پیگیری کنند و با استفاده از فرهیختگان و نخبگان و تمام توانمندیهای مردمی خود در عرصه‌های رسانه‌ای و سیاسی و قانونی و ادبی و هنری به مسؤولیت‌های خود عمل کنند تا جلوی چنین حملات اهانت آمیزی را بگیرند و اهداف اصلی آن را برملا کنند و فرصت را از کسانی که می‌خواهند بین مسلمانان و جوامع غربی آنها شکاف ایجاد کنند بگیرند و این کار با تکیه بر ابزارها و روشهای متمدنانه موجود در قوانین این کشورها امکان پذیر است و به همنوایی افکار عمومی جوامع غربی با مسائل بر حق ما می‌انجامد.

همینطور تأکید می‌ورزیم که باید تولیدات هنری به گسترده‌ترین شکل آن به راه افتد و به صورتی کارآمد با مفاهیم اسلامی متمدنانه افکار عمومی غرب مورد خطاب قرار گیرد و اسلام به عنوان دینی گشوده بر تمام ادیان و شریک در کاروان تمدن بشری که دست به تجاوزگری نمی‌زند و فقط هنگامی که مورد تعدی واقع شود به جهاد دفاعی دست می‌زند، معرفی شود.

در همین زمینه تأکید می‌ورزیم که ضرورت دارد مسلمانان آگاه به اقدامات فردی دست زنند و روابط گسترده‌ای را با اندیشمندان غربی و مراکز پژوهشی و آموزشی و جریانهای فعّال در عرصه سیاسی غرب برقرار سازند تا راه بر کسانی ببندند که سعی دارند افکار عمومی غرب را در قبال مسائل اسلامی گمراه کنند.

در انتها از سازمان ملل متحد و دولت‌های عضو آن می‌خواهیم که در کنار نفی سامی ستیزی، التزام به نفی تعدی به اسلام را که مورد تأکید دبیر کل سابق سازمان ملل متحد نیز قرار گرفت، نیز عملی سازند و نباید حالت یک بام و دو هوا وجود داشته باشد. ما نیز چون همیشه بر دوستی جهانی بین انسانها و گردهم آمدن پیروان ادیان بر محور ارزشهای عدالت و صحبت و احترام و نیکی به همه انسانها تأکید می‌نمائیم.

[المصدر: جریده الحیاه اللندنیه، التاریخ: ۱ صفر 1429هـ/ ۰۷ – ۰۲ – 2008م].