پیام عاشورای حسین (ع): وحدت و ستم ناپذیری

پیام عاشورای حسین (ع): وحدت و ستم ناپذیری

علامه مرجع آیت‌الله العظمی سید محمدحسین فضل‌الله

والایی و عظمت حسین (ع)

هنگامی که به این فاجعه انسانی دردناک گوش می‌سپاریم، حسین (ع) را در بلندای مقام و عظمت و قهرمانی روحی‌اش مجسّم می‌کنیم؛ قهرمانی‌ای که همواره با خدا بود، با او سخن می‌گفت، به درگاهش تضرّع می‌کرد و قربانی‌های پاک را به پیشگاهش تقدیم می‌داشت. حسین را بزرگ و عظیم می‌بینیم در صبر، فداکاری و جهادش؛ او را در امامتش مجسّم می‌کنیم که در برابر همه دردها و مصیبت‌ها ایستادگی کرد. آنچه شنیدیم این بود که او از استوارترین مردم بود. این همان چیزی است که ما باید در زندگی‌مان از او الگو بگیریم؛ زندگی‌ای که در آن با همه انواع جهاد روبه‌رو هستیم و با چالش‌های بزرگ به اشکال گوناگون مواجهیم.

بر ما است که از حسین بیاموزیم چگونه ایستادگی کنیم، چگونه صبر پیشه سازیم، چگونه در برابر دردها مقاومت کنیم و چگونه در راه خدا از ملامت هیچ ملامتگری نهراسیم. کربلا به ما می‌گوید: در هر مرحله‌ای، شباهتی از کربلا برای شما وجود دارد؛ زیرا کسانی که فاجعه انسان را می‌سازند، آن را در هر نسلی که طالب آزادی، عزّت، کرامت و استقامت در دین خدا باشد، تکرار خواهند کرد.

عزیزان، امام حسین (ع) برای امّت جدّش قیام کرد. او به تمام امّت با همه مشکلات، مسائل و دردهایش می‌نگریست. از او بیاموزیم که در هر نسلی به واقعیت امّت بنگریم و به همه مشکلات، دردها و چالش‌هایی که آن را احاطه کرده‌اند.

آمریکا در تعقیب مسلمانان

ما در این مرحله از زندگی‌مان به عنوان مسلمانان، با سخت‌ترین شرایط امّت اسلامی مواجه هستیم؛ به‌ویژه در این برهه که استکبار جهانی، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا، مسلمانان را در جاهای متعدد تعقیب می‌کند، حتی داخل آمریکا که حدود ده میلیون مسلمان با تابعیت آمریکایی در آن زندگی می‌کنند. ما می‌بینیم که آمریکا عملاً علیه تمام اسلام و همه مسلمانان اعلام جنگ کرده است، هرچند رئیس‌جمهور و برخی مسئولانش و مسئولان متّحدش بریتانیا ادعا کنند که به اسلام احترام می‌گذارند و مخالف آن نیستند؛ اما واقعیت عملی‌شان این است که هر مسلمانی را مجرم می‌دانند تا زمانی که بی‌گناهی‌اش ثابت شود؛ زیرا آن‌ها کل واقعیت اسلامی را بررسی کرده‌اند و دیده‌اند که جهان اسلام با همه افراد و نهادهایش، از ا سیاست آمریکا و نه با مردم آمریکا در همه برنامه‌ها و رفتارهایش در سراسر جهان اسلام، نفرت دارد.

آمریکا می‌خواهد برای رفاه مردم خود ثروت‌های مسلمانان را غارت کند، بر سیاست‌های مسلمانان مسلّط شود تا موقعیت سیاسی خود را تقویت کند، بر موقعیت‌های استراتژیک مسلمانان تسلّط یابد تا بر موقعیت‌های استراتژیک جهان مسلّط شود و امنیت مسلمانان را در حاشیه امنیت خود قرار دهد. او نمی‌خواهد مسلمانان در سیاست، امنیت و اقتصادشان مستقل باشند؛ بنابراین وقتی مسلمانان این را فهمیدند، دانستند که آمریکا دشمن همه منافع و مسائل آن‌هاست؛ به‌ویژه اینکه دیدند اکثر دولت‌های متوالی آمریکا در سیاست‌هایشان در جهان اسلام به‌خصوص در فلسطین تابع یهود هستند.

حمایت آمریکا از اسرائیل

مسئله این است که ما در مرحله‌ای زندگی می‌کنیم که آمریکا، چنان‌که همه جهان می‌دانند، به اسرائیل چراغ سبز داده تا انتفاضه فلسطینی را با همه سلاح‌های ویرانگر سرکوب کند؛ سلاح‌هایی که اسرائیل برای کشتن کودکان، زنان و پیران، ویران کردن خانه‌ها و غارت محتویاتشان، خشکاندن مزارع، محاصره مردم و محروم کردنشان از نیازمندی‌های ضروری زندگی به کار برد. عامل آمریکا، شارون، علناً اعلام کرد که همه این کارها را انجام خواهیم داد تا فلسطینی‌ها را وادار کنیم با دست خود تسلیم ذلّت شوند، اقرار بردگی کنند و برای توقف آتش‌بس التماس کنند تا ما شرایط خود را بر آن‌ها تحمیل نماییم. در حالی که رئیس‌جمهور آمریکا، وزیر خارجه و وزیر دفاع و کل دولت آمریکا، مسئولیت را بر عهده طرف فلسطینی که در واقع قربانی است، می‌گذارند. هر روز می‌شنویم رئیس جمهور آمریکا می‌گوید: عرفات باید خشونت را متوقف کند و با تروریسم مبارزه نماید، گویی مجاهدان فلسطین تروریست‌اند و یهود بی‌گناه و مدافع خود هستند.

آمریکا در برابر لبنانی‌ها ایستاد، جنگ لبنان را به وجود آورد، وقتی مقاومت اسلامی لبنان در برابر آمریکا ایستاد و بر اسرائیل پیروز گردید و دشمن وحشت‌زده از لبنان خارج شد، این مقاومت را در فهرست تروریسم قرار داد؛ همان‌طور که اکنون مجاهدان حماس، جهاد و کتائب شهدای الاقصی را در فهرست تروریسم قرار می‌دهد؛ زیرا هر کس با اسرائیل بجنگد در نظر آمریکا تروریست است و هر کس با سیاست آمریکا مخالفت کند، تروریست محسوب می‌شود.

جنگ علیه عراق و ایران

معاون رئیس‌جمهور آمریکا به منطقه آمد و در سفر به کشورهای عربی به آن‌ها گفت مشکل اسرائیل نیست، بلکه مشکل عراق است؛ پس بیایید برای جنگ با عراق همکاری کنیم. ما می‌دانیم که وقتی آن‌ها اکنون جنگ علیه عراق را اعلام می‌کنند همانند اعلام جنگ قبلی، هدفشان نظام عراق نیست، بلکه مردم عراق است؛ مردمی که در محاصره‌ای که بر آن‌ها تحمیل شد گرسنه ماندند، میلیون‌ها کودکشان مردند و این ملت آواره در همه جای جهان شد و از داخل با مشکلات نظامش و از بیرون با محاصره آمریکا دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

همچنین آمریکا جمهوری اسلامی ایران را با محاصره اقتصادی، سیاسی و رسانه‌ای تعقیب می‌کند؛ زیرا می‌خواهد ایران با دست خود تسلیم ذلّت شود و اقرار بردگی کند. می‌خواهد ایران به مقاومت اسلامی لبنان برای تکمیل فرآیند آزادی کمک نکند و به انتفاضه مجاهدانه فلسطین کمک ننماید. می‌خواهد ایران سیاست او را در منطقه یاری کند تا هیچ موقعیتی برای قدرت باقی نماند.

آنچه آمریکا می‌خواهد همان است که اسرائیل می‌خواهد: اینکه هیچ موقعیت قدرتمندی وجود نداشته باشد. نه می‌خواهد عرب‌ها قوی باشند و نه مسلمانان. آمریکا از جنگ با ایران به بهانه ساخت سلاح‌های کشتار جمعی و با عراق به همین بهانه سخن می‌گوید، اما از بازخواست اسرائیل که حداقل دویست کلاهک هسته‌ای دارد، سخنی به میان نمی‌آورد. در منطقه هیچ قدرت هسته‌ای جز اسرائیل وجود ندارد، در حالی که این رژیم سلاح‌های شیمیایی، بیولوژیکی و غیره نیز دارد. مسئله این است که به دلیل اتحاد استراتژیک با آمریکا اسرائیل قوی‌ترین در منطقه باشد.

این همان چیزی است که آمریکا می‌خواهد: نابودی قدرت همه مسلمانان و همه عرب‌ها. آمریکا وقتی هند بمب هسته‌ای ساخت مشکلی نداشت، اما از قدرت هسته‌ای شدن پاکستان مضطرب شد، هرچند پاکستان در سیاست کلی‌اش متّحد آمریکاست؛ زیرا آمریکا نمی‌خواهد مسلمانان بمب هسته‌ای داشته باشند، چون می‌خواهد آن‌ها همیشه زیر سلطه آن در سراسر جهان بمانند.

ما می‌دانیم که آمریکا اکنون با افغانستانی‌ها در افغانستان می‌جنگد. درست است که عنوان القاعده و طالبان را در جلوی خود قرار داده، اما وقتی هویت کشته‌شدگان و قربانیان از مردم افغانستان را بررسی کنیم، مردمی که هواپیماهای آمریکایی روستاهایشان را بمباران می‌کنند و غیرنظامیان را اینجا و آنجا هدف قرار می‌دهند و تعداد کشته‌شدگان مردم عادی را با کشته‌شدگان القاعده و طالبان مقایسه کنیم، می‌بینیم کشته‌شدگان مردم افغانستان بسیار بیشترند. آمریکا می‌گوید می‌خواهد مردم افغانستان را آزاد کند، اما در واقع می‌خواهد آن‌ها را از زندگی‌ آزاد کند و بر آن‌ها مسلّط شود.

به همین ترتیب، آمریکا اکنون به جنگ دوم علیه یمن، سوریه و بسیاری از نقاط تهدید می‌کند و همچنان اینجا و آنجا تهدید می‌نماید تا نگرانی امنیتی، سیاسی و اقتصادی در همه موقعیت‌های اسلامی و عربی باقی بماند.

آمریکا یزید عصر

بنابراین وقتی از امام حسین (ع) یاد می‌کنیم، در برابر یزید، ابن زیاد و این ارتش ظالم که کودکان را ذبح کرد، زنان را اسیر نمود، جوانان و پیران را کشت و فاجعه بزرگ در شهادت حسین (ع) بود، باید به یاد آوریم که آمریکا بالاترین درجه یزیدی‌گری را در واقعیت ما نمایندگی می‌کند و بالاترین درجه وحشی‌گری را دارد. اسرائیل هر روز عاشورا و هر روز کربلا می‌سازد. وقتی به قهرمانان کربلا گوش می‌دهیم که چگونه ایستادگی کردند، چگونه برای خدا خالص شدند و چگونه خود را در محراب شهادت قربانی کردند، باید قهرمانان مقاومت اسلامی در لبنان و قهرمانان فلسطین را به یاد آوریم؛ زیرا این دو جنبش، نقطه‌های نورانی در این تاریکی شدید بوده‌اند و همچنان هستند.

با توجه به همه این‌ها بر ما است همان‌طور که در دل‌هایمان شیطان را رد می‌کنیم: «إِنَّ الشَّیْطَانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا یَدْعُو حِزْبَهُ لِیَکُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِیرِ» (فاطر: ۶) شیطان از جنس انسان را نیز رد کنیم. شیطان بزرگ آمریکا است، زیرا عداوت را به شدیدترین شکل نمایندگی می‌کند و شیطان کوچک اسرائیل است.

بنابراین، ما تسلیم ذلّت‌آمیز آمریکا نخواهیم شد. رئیس‌جمهور آمریکا بوش گفت: «یا با ما هستید یا با تروریسم». یا با ما همکاری کنید یا با شما می‌جنگیم؛ زیرا آن‌ها نمی‌خواهند جهان راه و موقعیت خود را انتخاب کند. آمریکا خود را رهبر جهان می‌داند و آنچه را انتخاب کند، جهان باید انتخاب کند و آنچه را تحمیل کند جهان باید بپذیرد؛ اما جهان آزاد از جمله مسلمانان به او پاسخ داد: ما نه با شما هستیم و نه با تروریسم؛ ما با آزادی خود، با انسانیت خود و با ساخت آینده خود بر اساس استقلال هستیم. ما آنچه را نمی‌خواهیم بر ما تحمیل نکنید و با شما نخواهیم بود، زیرا هر که با شما باشد با شیطان است. ما با تروریسم نیستیم، اما تروریسم را آن‌گونه که شما تعریف می‌کنید نمی‌فهمیم. تروریسم را حمله به مردم بی‌گناه می‌دانیم، اما مقاومت در برابر اسرائیل، چه در لبنان و چه در فلسطین را تروریسم نمی‌دانیم، بلکه آن را آزادی‌خواهی‌ای می‌دانیم که در همه موقعیت‌های تمدنی جهان مشروعیت دارد.

ردّ سیاست آمریکایی

اخلاص به حسین (ع) و ردّ یزید، اکنون فقط به این خلاصه نمی‌شود که در تاریخ غرق شویم، به این موقعیت اخلاص بورزیم و آن یکی را رد کنیم. بلکه اخلاص به حسین (ع) باید با اخلاص به اصول و رسالت او باشد که رسالت اسلام است و ردّ یزید باید ردّ همه وحشی‌گری، جنایت و بردگی‌خواهی او باشد؛ او که از والی‌اش خواست مردم مدینه با او بیعت کنند؛ چرا که بردگان او هستند.

بنابراین بر ما است که رسالت حسین (ع) را که برای همه جهان می‌خواست، بر دوش بگیریم: در برابر دشمنان خدا و همراه اولیای خدا باشیم. این رسالت عاشوراست: ردّ ستم و بودن در کنار عدالت.

دل‌هایتان را بر ردّ همه سیاست‌ها، برنامه‌ها و وضعیت‌های آمریکا ببندید. وقتی می‌گوییم مخالف آمریکا هستیم، به معنای مخالفت با مردم آمریکا نیست. در مردم آمریکا مسلمانان و آزادمردان بسیاری هستند که سیاست کشورشان را رد می‌کنند. ما می‌خواهیم بقیه مردم را به حقّمان قانع کنیم و همه روش‌ها را در این راه به کار بگیریم؛ اما ما مخالف دولت آمریکاییم که تابع دولت یهودی است، به‌گونه‌ای که دیگر هیچ سیاست آمریکایی در خاورمیانه وجود ندارد که از منافع آمریکایی ناشی شود، بلکه این سیاست اسرائیلی است که از منافع اسرائیلی ناشی می‌شود. آمریکا به خاطر اسرائیل با ایران می‌جنگد؛ چون ایران برای اسرائیل خطر محسوب می‌شود با فلسطینی‌ها به خاطر اسرائیل می‌جنگد و با سوریه چون از حق فلسطینی‌ها در انتفاضه حمایت می‌کند.

نشست فوق‌العاده سران عرب

در آستانه نشست فوق‌العاده سران عرب هستیم که در ماهیت خود نشستی عادی مانند دیگر نشست‌هایی است که سران عرب در آن جمع شدند و نشستی استثنایی نیست؛ زیرا عرب‌ها با این همه هجوم به مردم فلسطین، هیچ دلیلی برای دور هم جمع شدن نیافتند که بیایند و تصمیمات استثنایی بگیرند؛ تصمیماتی که نه فقط به آزادی مردم فلسطین، بلکه به آزادی همه عرب‌ها و همه مسلمانان مربوط باشد؛ زیرا اگر خدای ناکرده اسرائیل بر فلسطینی‌ها پیروز شود به معنای پیروزی بر کل واقعیت عربی و اسلامی است.

این نشست عادی است و آمریکا در پشت صحنه فعالیت می‌کند تا هیچ تصمیمی از آن صادر نشود که موقعیت سیاسی را به نفع فلسطینی‌ها یا کل منطقه تقویت کند. آن‌ها تصمیمات تشریفاتی می‌خواهند که عرب‌ها در آن با کلمات زیاد اما دور از موضع‌گیری‌های واقعی سخن بگویند. آمریکا از موضع‌گیری‌های عربی که عرب‌ها در آن «شیر درندگان» بنوشند می‌ترسد. آمریکا پس از ۱۱ سپتامبر و پیش از آن توانست آن‌ها را به نوشیدن شیر خرگوش وادارد تا درباره وضعیت موجود و قدرت آمریکا و غیره سخن بگویند.

ما به سران عرب که در بیروت جمع می‌شوند، بیروتی که پایتخت مقاومت و پایتخت آزادی است و هیچ پایتخت عربی دیگری نتوانسته با نیروی خود از طریق مجاهدان آزادی را به دست آورد، می‌گوییم: وقتی درباره انتفاضه سخن می‌گویید، به یاد آورید که مقاومت توانست لبنان را از اشغال اسرائیل آزاد کند؛ بنابراین حرکت کنید و به انتفاضه بنگرید. ما می‌خواهیم که انتفاضه هماهنگ با مقاومت لبنان حرکت کند. به یاد آورید که انتفاضه قادر است سرزمین فلسطینی خود را از اشغال اسرائیل آزاد کند، وقتی شما حمایت مالی، سیاسی و حتی نظامی با ابزارهای خودتان را به آن بدهید. وگرنه تاریخ شما را نخواهد بخشید و کسانی را که ملت‌هایشان را تنها می‌گذارند نخواهد بخشید. ملت‌های شما با صدای واحد در همه تظاهرات علنی و تظاهرات قلبی فریاد می‌زنند که همه به فلسطین، انتفاضه و شهدا بنگرید و با انتفاضه در برابر اسرائیل و آمریکا باشید و به نام حفظ فلسطین بر اساس وضعیت موجود، با اسرائیل نباشید.

عادات عقب‌مانده

وقتی اکنون به یاد عاشورا ایستاده‌ایم و به صدای خون‌های پاک گوش می‌دهیم که در کربلا رودها جاری شدند، از طریق آگاهی کربلا و اینکه خون‌ها هدر نروند، می‌خواهیم خون‌هایی که از ما جاری می‌شود، در زخم‌های مجاهدان جریان یابد. بسیاری از مجروحان در لبنان به خون نیاز دارند و ده‌ها هزار مجروح در فلسطین به خون بیشتر نیازمندند. چه معنا دارد که با شمشیر بر سرهایتان بزنید تا خون جاری شود، در حالی که این کار عقب‌ماندگی و بی‌معنایی است؟ آیا این همدردی با امام حسین (ع) است؟ چنان چه می‌گویند؛ اما خون حسین (ع) در خط جهاد جاری شد، یاران حسین (ع) در مبارزه با باطل خون دادند، اهل‌بیت امام حسین (ع) در برابر یزید باطل خون دادند؛ اما اینکه با خون سردی بایستید و فریاد «یا حسین» سر دهید و بر سرتان را بزنید، چه چیزی به حسین تقدیم می‌کنید؟ وقتی بر سرتان می‌زنید چه چیزی به او می‌دهید؟ این همدردی با امام حسین (ع) نیست و هیچ پیامبر، امامی یا کسی آن را نیاورده است.

این عادات به تصویری منفی از شیعیان در جهان تبدیل شده‌ است. به تلویزیون نگاه کنید، کودکان را خواهید دید که پدران و مادرانشان نذر کرده‌اند و با شمشیر بر سرهایشان می‌زنند تا خون جاری شود در حالی که این کودکان فریاد می‌زنند و گریه می‌کنند.

جنایت قمه زدن بر سر کودکان

هر نذری برای زدن با شمشیر بر سر کودک زدن به‌ویژه اگر شیرخوار باشد، جنایتی است که انجام آن حرام است و انسان به خاطر انجام آن مجازات می‌شود؛ زیرا خدا به تو اجازه نداده حتی خراش جزئی به کودکت وارد کنی. حسینی که خون کودکانش به دست دشمنان ریخت، نمی‌خواهد خون کودکان ما به دست خودمان ریخته شود. این کار به یک رسوایی حتی برای پیروان اهل‌بیت (ع) در جهان تبدیل شده است. به همه شبکه‌های ماهواره‌ای، صفحه‌های تلویزیون و مطبوعات نگاه کنید: چه چیزی منتشر می‌کنند؟ عکس‌های «قمه زنان» لبنان، عراق، ایران، شام و غیره را نشر می‌کنند.

بنابراین باید کار دیگری را جایگزین آن کنیم. آیا می‌خواهید با امام حسین (ع) همدردی کنید؟ بانک‌های خون در بسیاری از جاها وجود دارد. هر کس می‌خواهد با ریختن خون همدردی کند، برود و مقداری از خون خود را به نام حسین (ع) و برای روح او به مجروحان مجاهد اهدا کند تا این خون‌ها در بدن مجاهدان جاری شود و ما بتوانیم کمبود خون آن‌ها را جبران کنیم و آن‌ها را از خطر نجات دهیم.

چرا این افراد به این کار روی نمی‌آورند؟ چون جنبه نمایشی ندارد و شاید برخی بخواهند نمایش بدهند. ما فتوا داده‌ایم، همان‌طور که سید محسن امین فتوا داد به حرمت این کار فتوا داد و همان‌طور که سید ابوالقاسم خویی فتوا داد به حرمت آن اگر موجب هتک حرمت مذهب شود. به او گفتند چگونه موجب هتک حرمت مذهب می‌شود؟ گفت اگر موجب تمسخر مردم در خارج شود؛ و ما می‌دانیم که این کار موجب تمسخر مردم در خارج می‌شود. آیت‌الله سید علی خامنه‌ای نیز به حرمت آن فتوا داده و ما پیش از آن فتوا دادیم، زیرا این کار ضرر زدن به بدن است و ضرر به بدن حرام است، حتی اگر بعداً خوب شود؛ چون به عنوان ثانوی موجب هتک حرمت مذهب، اسلام و مسلمانان می‌گردد.

بنابراین باید امّتمان را از این عقب‌ماندگی نجات دهیم و آن را با روش‌های جدید جایگزین کنیم؛ مانند اهدای خون برای مجروحانی که پول پرداخت هزینه خون مورد نیاز سلامت‌شان را ندارند و برای مجاهدان لبنان و فلسطین. باید صدای واحد باشیم و آن را اجرا کنیم، هر کس به اندازه توانش. بانک‌های خون در بیمارستان‌ها و مکان‌های مربوطه وجود دارد.

عاشورا پایه وحدت

عاشورا برای این به پا شد که پایه آگاهی و وحدت باشد. ما در عاشورا می‌خواهیم که همه جمعیت عاشورا صدای واحدی برای وحدت باشند. تحت هیچ بهانه‌ای، هیچ نمایش و هیچ محور سیاسی، حزبی یا جنبشی جایز نیست که برخی از ما برخی دیگر را مجروح کنیم و به نام حسین (ع) با هم بجنگیم؛ زیرا حسین می‌خواهد ما با هم ارتباط داشته باشیم، همکاری کنیم و نیروی واحدی در برابر دشمنان باشیم. «لا یَکُونُ بَأْسُکُمْ بَیْنَکُمْ شَدِیدًا» و در جوّ عصبیت حزبی و فتنه زندگی نکنید. استکبار جهانی می‌خواهد به همه مجاهدان حمله کند و آن‌ها را در دایره تروریسم طبقه‌بندی نماید و استکبار صهیونیستی می‌خواهد از طریق عواملش به ما نفوذ کند و فتنه برانگیزد. هر کس فتنه و جنگ میان برادران را برانگیزد، مستقیم یا غیرمستقیم، عامل اسرائیل است. هر کس فتنه میان مؤمنان را تحت هر عنوانی برانگیزد، خائن به اسلام و حسین (ع) است و تابع استکبار آمریکایی و دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکاست.

در حالی که در جامعه‌ای که در برابر آمریکا و اسرائیل ایستاده، فتنه ایجاد می‌کنی، نمی‌توانی «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» بگویی. بر ما است بگوییم: مرگ بر فتنه، مرگ بر عصبیت و عقب‌ماندگی، مرگ بر جنگ برادران با یکدیگر. آنگاه سیاست آمریکایی و اسرائیلی سقوط خواهد کرد.

بنابراین با الهام از روح حسین و علی و رسول خدا و کتاب خدا به شما می‌گویم: به صدای وحدت گوش دهید و به صدای تفرقه و فتنه، هرچه باشد گوش ندهید. به تعصبت حزبی، خانوادگی، مذهبی یا طایفی گوش ندهید. در مرحله جهان مستکبر برای مواجهه با همه مسلمانان سنی و شیعه حرکت کرده است. شنیدید رئیس اطلاعات مرکزی آمریکا «تِنِت» گفت: «ما بین تروریسم سنی و تروریسم شیعی فرقی نمی‌گذاریم»؛ یعنی با شیعه و سنی که با سیاست آمریکا مقابله می‌کنند، مقابله خواهیم کرد.

بنابراین جایز نیست شیعیان برای برانگیختن فتنه علیه سنی‌ها حرکت کنند، یا سنی‌ها علیه شیعیان، یا سنی‌ها شیعیان را تکفیر کنند، یا شیعیان سنی‌ها را، یا عاشورا یا مجالس طرف مقابل را وسیله‌ای قرار دهیم تا دل‌های مسلمانان را از کینه و عصبیت پر کنیم. علی بن ابی‌طالب (ع) که به ولایت او و ائمه از اهل‌بیتش اعتقاد داریم، در حالی که مظلوم واقع شد، می‌گفت: «لَأُسَالِمَنَّ مَا سَلِمَتْ أُمُورُ الْمُسْلِمِینَ وَلَمْ یَکُنْ فِیهَا جَوْرٌ إِلَّا عَلَیَّ خَاصَّهً». امام علی (ع) می‌گوید اگر من مورد ظلم قرار گیرم مشکلی نیست، اما مسلمانان مورد ظلم قرار نگیرند؛ اما ما فکر می‌کنیم اگر مسلمانان مورد ظلم قرار گیرند مشکلی نیست، مهم این است که این خانواده یا گروه سیاسی ما مورد ظلم قرار نگیرند.

بنابراین صدای عاشورا این است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» (آل عمران: ۱۰۳)، صدای عاشورا این است: «إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً وَاحِدَهً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ» (الأنبیاء: ۹۲)، صدای عاشورا این است که بر این اساس که برای اسلام زندگی کنیم، در خط اسلام، با رسول اسلام و ائمه اسلام حرکت کنیم: «وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ» (آل عمران: ۱۰۲).

عاشورا امروز آغاز می‌شود ولی امروز پایان نمی‌یابد؛ بنابراین عاشورا را در عقل‌هایتان حقی قرار دهید که در آن حرکت کنید و در دل‌هایتان محبّتی قرار دهید که با آن به سوی همه مردم روی بگشایید. عاشورا را حرکتی برای حق، عدالت و خیر قرار دهید.

«وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ» (التوبه: ۱۰۵).

* بخشی از سخنرانی روز دهم محرم، علامه مرجع سید محمدحسین فضل الله، تاریخ: ۲۴/۳/۲۰۰۲ میلادی.