۱۷ می: توافق ننگینی که میخواستند بر لبنانیها تحمیل کنند
علامه مرجع سید محمد حسین فضلالله
در هفدهم ماه می سال 1983، نزدیک بود لبنان وارد صلح جداگانهای با «اسرائیل» شود؛ صلحی که به اسرائیل حق کنترل کامل بر حاکمیت لبنان را میداد و عملاً استقلال واقعی این کشور را از بین میبرد. همه اینها با مشارکت و حمایت آمریکا در حال انجام بود.[1]
اما مردم لبنان و مجاهدان مسلمان این توافق را ساقط کردند. در نتیجه، آمریکا و نیروهای چندملیتی ناتو را از لبنان و اسرائیل را از جنوب لبنان بیرون کردند.
نکته قابل توجه این است که اکثریت مجلس نمایندگان ابتدا به این توافق رأی دادند، اما بعد از آن به ساقط کردن آن رأی دادند. چون سیاست لبنانی، همانطور که شاعر درباره برخی از این الگوهای انسانی گفته: «میدهد و باز میگیرد، ولی نه از بخل و نه از کرم.» بلکه بر اساس آنچه به او گفته میشود بدهد یا باز بگیرد.[2]
کسانی که این توافق را ساقط کردند، آن گروه مؤمن از علما، مردان و زنانی بودند که اعتصاب کردند و در برابر گلولهها ایستادگی کردند. آنچه توافق ۱۷ مه را ساقط کرد و نگذاشت اسرائیل به آنچه میخواست برسد، همین گروه کوچک از مردم بود. خون شهید محمد نجدی (ره) بود که آن را ساقط کرد. اینها بودند که آن را ساقط کردند، اما همه ادعای قهرمانی کردند. مؤمنان وقتی کاری انجام میدهند، برای این نیست که مردم از آنها بگویند، بلکه برای این است که خدا از آنها بگوید؛ و این اساس کار است.
اما ما از این ماجرا درس میگیریم: این گروه کوچک از مردم که در مسجد امام رضا در بئرالعبد جمع شدند، بر اساس تکلیف شرعیشان جمع شده بودند. آنها در خلده جمع شده بودند تا این توافق را امضا کنند و اینها در مسجد امام رضا جمع شده بودند تا اعتراض کنند. اجتماع مسجد بر اجتماع خلده (توافق بین نماینده لبنان، اسرائیل و آمریکا) غلبه کرد و همه آنها در برابر این مؤمنان سقوط کردند: «کَمْ مِنْ فِئَهٍ قَلِیلَهٍ غَلَبَتْ فِئَهً کَثِیرَهً بِإِذْنِ اللَّهِ».[3]
هرگاه ما با مسئله اسرائیل روبرو میشویم، با خطر برای سرنوشت و موجودیت خود روبرو هستیم؛ با دولتی مواجه هستیم که برای تغییر مرزهای دیگران پیش میرود و با همه متغیرهای سیاسی و جهانی بازی میکند. ممکن است آشتی کند یا صلح کند، اما نه از موضع پذیرش واقعی صلح، بلکه از موضع آماده شدن برای شکار طعمه.[4]
بنابراین، بر همه کسانی که به انسان، آزادی و کرامت خود فکر میکنند، واجب است که همیشه برای جلوگیری از تولید هر توافق مشابه توافق ۱۷ می، یا نزدیک به روح و محتوای آن، تلاش کنند. [5]
پینوشتها:
[1] ایالات متحده آمریکا در توافق با دولت دشمن اسرائیلی، پس از تجاوز گستردهای که در سال ۱۹۸۲ علیه لبنان انجام داد، توانست صلح تحقیرآمیز و ناقصی را بر رئیسجمهور وقت لبنان، امین جمیل پسر بزرگ پییر جمیل بنیانگذار حزب کتائب لبنانی تحمیل کند. این توافق با مخالفت گسترده ملی و اسلامی روبرو شد که جرقه آن از مسجد امام رضا (ع) در منطقه بئرالعبد زده شد. امام جماعت و رهبر نمازگزاران این مسجد، علامه مرجع سید محمد حسین فضلالله (ره) بود.این مقاله بخشی از سخنان و نوشتههای مرحوم سید محمد حسین فضلالله است.
[2] کتاب اراده القوه، سید محمدحسین فضل الله.
[3] بخشی از خطبه علامه مرجع سید محمدحسین فضل الله، 21 صفر 1426هـ / 1 آوریل 2005م.
[4] کتاب «من اجل الاسلام» و «اراده القوه«، سید محمدحسین فضل الله.
[5] کتاب اراده القوه، سید محمدحسین فضل الله.