بسم الله الرحمن الرحیم

خطبه‌های نماز جمعه بیروت به امامت علامه سید علی فضل‌الله

۰۸ فروردین ۱۴۰۴  برابر با ۲۸ مارس ۲۰۲۵ و  ۲۷ رمضان ۱۴۴۶

خطبه دوم

علامه سید علی فضل‌الله، خطبه‌های نماز جمعه این هفته بیروت را بر منبر مسجد امامین حسنین (ع) در حاره حریک، با حضور تعدادی از شخصیت‌های علمی، سیاسی و اجتماعی و جمعی از مؤمنان ایراد کردند. ایشان در خطبه سیاسی خود چنین بیان داشتند:

ای بندگان خدا، شما و خودم را سفارش می‌کنم به آنچه که باید در ساعات باقی‌مانده این ماه بر آن باشیم؛ ماهی که در آن از تمام برکات، نعمت‌ها و پاداش فراوانی که در آن نهاده شده بهره‌مند شدیم. سفارش می‌کنم که آنچه در ماه رمضان بر آن حرص می‌ورزیدیم و انجام می‌دادیم ،از قرائت قرآن، دعا، قیام شب، توبه و استغفار، و حفاظت از خودمان در برابر هر آنچه رابطه ما را با پروردگارمان خدشه‌دار می‌کند، و عمل به هر آنچه ما را به او و به مردم نزدیک می‌سازد، و صله رحم با خویشاوندان و همسایگان و مؤمنان، و دراز کردن دست خیر به سوی فقرا و مساکین و نیازمندان، و مهرورزی به خردسالانمان و بزرگداشت بزرگ‌ترهایمان ،پایان نیابد. و اینکه خود را بر استمرار در این امور عادت دهیم تا ماه رمضان همان‌گونه که برای آن اراده شده، سرور ماه‌ها باشد، نه ماهی مانند سایر ماه‌ها.

اینکه در ساعات باقی‌مانده این ماه بسیار دعا کنیم با این دعا: «اللّهمَّ إن کنتَ رضیتَ عنِّی فی هذا الشَّهرِ، فازدَدْ عنِّی رضىً، وإن لم تَکُنْ رضیتَ عنِّی فمن الآنَ فَارْضَ عنِّی… اللَّهُمَّ أَدِّ عَنّا حَقَّ ما مَضى مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ، وَاغْفِرْ لَنا تَقْصِیرَنا فِیْهِ، وَتَسَلَّمْهُ مِنّا مَقْبُولاً یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛ خدایا، اگر در این ماه از من راضی بودی، رضایت خود را بر من بیفزای، و اگر از من راضی نبوده‌ای، از هم‌اکنون از من راضی شو… خدایا، حق آنچه از ماه رمضان گذشته را از ما ادا کن، و کوتاهی ما را در آن بیامرز، و آن را از ما پذیرفته بپذیر، ای مهربان‌ترین مهربانان».

با این کار، به معانی این ماه آگاه‌تر، به ادای مسئولیت آن پایبندتر و به وفای به آن وفادارتر خواهیم بود، و توان بیشتری برای رویارویی با چالش‌ها خواهیم داشت.

آغاز سخن از تجاوز مستمر صهیونیستی است که بیش از یک کشور عربی را هدف قرار داده است. این تجاوز از حمایت نامحدود آمریکایی که برای این رژیم فراهم می‌شود و از سکوت رسمی عربی که به حالت بی‌وزنی رسیده بهره می‌برد؛ سکوتی که اگر جبران نشود و برای مقابله با آن کاری صورت نگیرد، به تسلیم این منطقه و تأمین سیطره این رژیم بر آن خواهد انجامید. و آغاز می‌کنیم از آنچه در غزه شاهدیم، جایی که دشمن به جنایات و محاصره خود ادامه می‌دهد با هدف گرسنگی دادن به اهالی آن و بستن راه‌های زندگی بر آنان، و هدف قرار دادن ساختمان‌ها و زیرساخت‌های آن برای وادار کردن آنان به مهاجرت اختیاری یا اجباری. و این تجاوز در کرانه باختری نیز ادامه دارد، جایی که این دشمن به یورش‌های مکرر خود به شهرها و اردوگاه‌های آن ادامه می‌دهد.

این همان چیزی است که در سوریه شاهدیم، جایی که دشمن صهیونیستی به کار برای نابودی تمام عناصر قدرتی که این کشور در طول سال‌های طولانی به دست آورده بود ادامه می‌دهد، و دایره اشغال اراضی آن را گسترش می‌دهد و بر مناطق وسیع و راهبردی سیطره می‌یابد، و از وضعیت بی‌ثباتی که این کشور همچنان در آن به سر می‌برد و از نبود نیت در حکومت برای مقابله با آن بهره می‌برد.

این همان چیزی است که در یمن می‌بینیم، جایی که ایالات متحده آمریکا به جای رژیم دشمن، مأموریت جنگ را به حساب آن بر عهده گرفته تا آن را در مسئله مردم فلسطین و پشتیبانی از آن یاری کند.

این همان چیزی است که امروز به روشنی در لبنان شاهدیم، جایی که دشمن به هدف قرار دادن آن و نقض توافق آتش‌بس ادامه می‌دهد، از طریق حملات هوایی که جنوب و بقاع آن را هدف قرار می‌دهد یا ترور کادرهای مقاومت در آن، و جلوگیری از بازسازی و بازگشت اهالی به منطقه مرزی، و تلاش برای تثبیت حضور خود در اراضی‌ای که همچنان اشغال کرده است، و توافق‌ها و قوانین بین‌المللی را زیر پا می‌گذارد. و شاید آنچه امروز شاهدیم از تجاوزاتی که عمق جنوب لبنان را با بهانه پرتاب دو موشک با منبع نامعلوم هدف قرار داد ،پس از موشک‌هایی که چند روز پیش پرتاب شد و مقاومت اعلام کرد که آن‌ها را پرتاب نکرده است ،در خدمت این رژیم و تحقق اهداف آن در ادامه فشار مداوم بر لبنان و تحمیل شروط خود بر آن و رسیدن به صلح ذلت‌باری است که می‌خواهد. در حالی که کمیته مأمور اجرای آتش‌بس و کشورهای ضامن توافق همچنان در برابر هرگونه محکومیت این رژیم سکوت کرده‌اند؛ سکوتی که به تشویق دشمن برای ادامه تجاوزاتش می‌انجامد و جنایات و مباح شمردن خون و اموال لبنانی‌ها را برای او توجیه می‌کند.

دشمن به این‌ها بسنده نمی‌کند، بلکه در تهدیدهای خود نسبت به کشورهای عربی دیگر ،حتی آن‌هایی که با او روابط برقرار کرده‌اند تا جمهوری اسلامی ایران نیز پیش می‌رود.

از تأسف‌بارترین امور آن است که در سطح عربی و اسلامی هیچ مواضع یا حرکت‌هایی را شاهد نیستیم که فشاری بر دشمن وارد کند، بلکه شاهد کسانی هستیم که از او حمایت می‌کنند و تجاوزاتش را توجیه می‌نمایند یا در برابر آن سکوت می‌کنند.

در این سطح، ما بار دیگر از لبنانی‌ها می‌خواهیم که به ضرورت وحدت در این مرحله ،چه در سطح رسمی و چه مردمی ، برای مقابله با آنچه این کشور را از سوی دشمن صهیونیستی تهدید می‌کند، تا آن را وادار به عقب‌نشینی از اراضی لبنانی بدون هیچ عوض سیاسی یا امنیتی کنیم و در یک صف واحد بایستیم تا این دشمن در این مرحله و با فشارهایی که وارد می‌کند، به آنچه در جنگ از دستیابی به آن ناتوان بود دست نیابد، و سپس در برابر هر فشار آینده‌ای بایستیم تا این دشمن دریابد که از طریق تفرقه میان لبنانی‌ها قادر به نفوذ در این امر نیست.

سرانجام در برابر دو مناسبت عزیز می‌ایستیم؛ نخست روز جهانی قدس که هر سال در آخرین جمعه ماه رمضان فرامی‌رسد و هدف آن یادآوری قدس به عنوان مسئله‌ای اساسی و قبله آزادگان است که عنوان مسئله فلسطین و مسئله عرب‌ها و مسلمانان و همه آزادگان جهان را تشکیل می‌دهد، و اینکه تلاش‌ها برای بازگرداندن آن به آغوش عربی و اسلامی و تأمین آزادی‌اش از چنگال رژیم صهیونیستی و تهدیداتش نسبت به تاریخ، حال و آینده‌اش متحد شود؛ قدسی که امروز بزرگ‌ترین چالش خود را در سایه تلاش دشمن برای محو مسئله فلسطین و کوچاندن اهالی‌اش و تعرض به مقدسات اسلامی و مسیحی آن تجربه می‌کند.

و مناسبت دوم؛ عید فطر مبارک و آغاز ماه شوال است که بر ما طلوع خواهد کرد. و بر اساس مبنای فقهی سید (ره) و همه کسانی که به محاسبات نجومی و وحدت افق عمل می‌کنند، روز یکشنبه آینده روز عید فطر مبارک است. از خداوند می‌خواهیم که این عید را حامل بشارت‌های امنیت و آرامش و صلح برای ما قرار دهد و همه دردها و زخم‌هایی را که با فقدان عزیزان و روزی‌ها و دیگر گونه‌های رنج در آن زیسته‌ایم التیام بخشد.