نبوتها ‌ وسير گستره تكامل انسانى

|   پیامبران الهی

 

<h2 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="center">&nbsp;نبوتها &zwnj; وسير گستره تكامل انسانى</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">نبوّت لطفى است الهى،&zwnj; كه خداوند به هر بند<span lang="fa">ه ای</span> از بندگان خود ـ كه اراده كند ـ&zwnj; عطا مى&zwnj;فرمايد و به هر آنكه از بندگان خود بخواهد مى&zwnj;بخشد <span lang="fa">&laquo;</span>(خداوند) رحمت خود را به هركس بخواهد اختصاص مى&zwnj;دهد،&nbsp; و خداوند صاحب فضل و بزرگى است</font>[1]</font>&raquo;.</font> <span lang="AR-SA">است&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">نبوّت ،&zwnj; برگزيدن و اختيار است،&zwnj; و تحقق نمى&zwnj;يابد مگر با اراده و اختيار خداوند تبارك و تعالى براى برگزيدگان او، و به كسانى كه اين رسالت گرانمايه را بدوش مى&zwnj;گيرند اهميت خاصى قرار داده است.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">زيرا اين يك مسؤوليت بسيار سنگين و تكليفى است گرانمايه،&zwnj; كه هركسى قادر به تحمّل آن نيست جز پيامبران اولوا العزم، خداى متعال خطاب به خاتم پيامبران و رسل مى&zwnj;فرمايد : &laquo;بدرستيكه كه ما نازل خواهم ساخت برتو سخنى سنگين&raquo;</font>[2]</font> .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">نبوت با اكراه و اجبار محقّق نمى&zwnj;شود، بلكه اختيارى است از جانب خداوند متعال&nbsp; براى بهترين خلق و برگزيده&zwnj;ترين بندگان مى&zwnj;باشد. &laquo;او آنها را از از ميان تمام انسانها بر ميگزيند از ملائكه رسولان و از مردمان بدرستيكه خداوند شنواى و بينا</font>[3]</font>.</font> <span lang="AR-SA">&laquo;همانا خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">و از پيامبرانى كه خداوند متعال آنان را برگزيد</font>[4]</font> خداوند متعال در بار</font>ه</span> برخى از پيامبران مى&zwnj;فرمايد:</span>ه</span> خداوند متعال مى&zwnj;فرمايد: &laquo;خدا فرشتگان و روح را با بامر خود به هر كه از بندگان خواهد ميفرستد تا او خلق را اندرز و از عقوبت شرك بخدا بترساند و بشما بندگان بفهماند كه عالم را خدائى جز من نيست تا تنها از من و عقاب من بترسد&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&laquo;همانا آنان در نزد ما از برگزيدگان و خوبان بودند&raquo;</font>[5]</font>.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">تفاوت ميان پيامبران و فرستادگان با حكماء و رهبران دينى و صالحين و نابغه&zwnj;ها از دو جهت مى&zwnj;توان تفاوت را مشاهده نمود نخست:&zwnj; در القاى وحى از سوى خداوند و دوم:&zwnj; در تبليغ و انذار&nbsp; (بر حذر نمودن)، در اين بار</font>[6]</font> .</font>يه</span> ديگر،&zwnj; قرآن كريم اين اشاره را بر زبان حضرت محمد (ص) هنگامى كه قومش را دعوت به ديندارى نمود و چنين مى&zwnj;آورد:&zwnj; &laquo;(اى رسول ما در پاسخ آنها بگو كه من از جانب خود (و بر اساس برداشت شخصى) قرآن را نمى&zwnj;توانم تغيير كنم و بيروى نمى&zwnj;كنم جز آنچه را كه برمن وحى مى&zwnj;شود&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">و در آ</font>[7]</font>.</font>يه </span>هاى متعددى&nbsp;در مورد تفاوت ميان مقام و منزلت پيامبران و فرستادگان (رسل) وجود دارد.</span>

<h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</h3> <h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">تفاوت ميان نبوّت و رسالت:</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">ديدگاهها و نظر</font> </span>يادكن</span>م</span> در كتاب خود شرح حال موسى را كه او </span>بنده اي بسيار با اخلاص </span>و رسولى بزرگ و مبعوث به پيغمبرى به خلق بعد</span> بود</span>&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">بعضى براين باورند كه پيامبر كسى است كه مبعوث مى&zwnj;شود چه امر به تبيلغ شود يا نشود. در حالى كه رسول كسى است كه مانند پيامبر مبعوث مى&zwnj;شود و به او فرمان تبليغ و حمل رسالت داده مى&zwnj;شود. ولى ديگران بر اين اعتقادند كه:&zwnj; اگر نبوّت منحصر به شخص پيامبر باشد پس او را نبى گويند ولى اگر آن آيين با تكليف و رفتار عده&zwnj;اى از مردم مقرون باشد پس به اين تكليف رسالت و به صاحب آن رسول اطلاق مى&zwnj;شود. بنابراين هر رسولى پيامبراست ولى هر پيامبر رسول نيست، خداوند در قرآن چنين مى&zwnj;فرمايد: &laquo;و</font>[8]</font> و نيز مى&zwnj;فرمايد:&zwnj; &laquo;و ما </font>[9]</font> تا آ</font>[10]</font> و نيز آياتى ديگر كه ظاهر </font>آنها</span> دلالت دارد بر اين مسأله كه هر مبعوثى (فرستاد</span>ه </span>اى) از سوى خداوند با روش ارسال (فرستاده شدن) پيامبر بوده&zwnj;</span> </span>است.</span>يه</span>:&zwnj; &laquo;خداوند رسولان را فرستاد كه نيكوكاران را بشارت دهد. و بدان را از عذاب بترسانند&raquo;</span>پ</span>يش از تو هيچ پيامبر و رسولى نفرستاديم&raquo;</span> </span>&laquo;ما پيش&zwnj; از تو</span> </span>رسولانى فرستاديم&zwnj;؛ سرگذشت&zwnj; گروهى از آنان&zwnj; را براى تو باز گفته&zwnj; و گروهى را براى&zwnj;</span> </span>ت</span>و بازگو نكرده&zwnj;ايم&raquo;</span>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">لذا گفته مى&zwnj;شود كه: پيامبر و رسول هر دو براى مردم فرستاده شده&zwnj;اند،&zwnj; پيامبر مبعوث شد تا مردم را هر چه كه خداوند از غيب او را آگاه كرده است آگاه كند و موعظه نمايد. در حالى كه رسول كسى است كه با رسالت خاصى علاوه بر اصل و اساس نبوت فرستاده شده&zwnj;است. خداوند متعال با ذكر مثالى چنين مى&zwnj;فرمايد: &laquo;و براى هر امتى رسولى است كه هرگاه رسول آنها فرستاده شد آمد و حجت تمام شد او ميان آنها بر اساسى عدل و قسط قضاوت نمايد&raquo;</font>[11]</font> .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">از اين رو پيامبر&nbsp; كسى است&zwnj; كه&zwnj; صلاح&zwnj; حيات و معاد آدميان را با وجه به اصول&zwnj; و فروع&zwnj; دين&nbsp;چنان چه &zwnj; عنايت&zwnj; خداوند در &zwnj;هدايت&zwnj; مردم&zwnj; به&zwnj; سعادت&zwnj; و خوشبختى &zwnj;اقتضا مى&zwnj;كند بيان&zwnj; مى&zwnj;نمايد .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">رسول&zwnj; (فرستاده&zwnj;) كسى است&zwnj; كه،&zwnj; رسالتى ويژه&zwnj; را&nbsp; كه مشتمل&zwnj; بر اتمام&zwnj; حجت&zwnj; است&zwnj; ومخالفت&zwnj; با آن&zwnj; موجب&zwnj; هلاك&zwnj; و نابودى است&zwnj; بر دوش&zwnj; مى&zwnj;گيرد: &nbsp;&laquo;تا بعد از اين&zwnj; پيامبران&zwnj; ، حجتى براى مردم&zwnj; بر خدا باقى&zwnj;نماند&raquo;</font>[12]</font>.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">بى&zwnj;گمان&zwnj; تعداد پيامبرانى كه&zwnj; براى هدايت&zwnj; و آگاه&zwnj; نمودن&zwnj; مردم&zwnj; برگزيده&zwnj; شده&zwnj;اند&nbsp; زياد وفراوان&zwnj; است&zwnj;؛ امّا نام&zwnj; تمام&zwnj; آنها در قرآن&zwnj; كريم&zwnj; نيامده&zwnj; است&zwnj;:</font>[13]</font>&zwnj; ، پيامبرانى كه&zwnj; نام&zwnj; آنها در قرآن&zwnj; كريم&zwnj; آمده&zwnj;&nbsp; بيست&zwnj; و پنج&zwnj; پيامبراست&zwnj;؛ كه&zwnj; عبارتند از : آدم&zwnj; ، نوح&zwnj; ، ادريس&zwnj; ، هود ، صالح&zwnj; ، ابراهيم&zwnj; ، لوط&zwnj; ، اسماعيل&zwnj; ، اليسع&zwnj; ، ذوالكفل&zwnj; ، إلياس&zwnj; ، يونس&zwnj; ، اسحاق&zwnj; ، يعقوب&zwnj; ، يوسف&zwnj; ، شعيب&zwnj; ، موسى ، هارون&zwnj;، داود ، سليمان&zwnj; ، زكريا، يحيى ، ايّوب&zwnj; ، عيسى و محمد (صلوات&zwnj; ا...عليهم&zwnj; اجمعين&zwnj;) . روايات در مورد تعداد پيامبران&zwnj; و رسل&zwnj; (فرستادگان&zwnj;)، ديدگاه&zwnj;هايى متعددى را بازگو مى&zwnj;نمايند . معروف&zwnj;ترين&zwnj; روايت&zwnj; را مى&zwnj;توان&zwnj; روايت&zwnj; ابو&zwnj;ذر كه&zwnj; از رسول&zwnj; الله (ص&zwnj;) نقل كرده &zwnj;است&zwnj; دانست،&zwnj; كه بر اساس آن &zwnj; تعداد پيامبران&zwnj; صد و بيست&zwnj; و چهار هزار پيامبر&nbsp; و تعداد &nbsp;فرستادگان&zwnj; سيصد و سيزده&zwnj;تن&zwnj; ذكر شده&zwnj;اند .</font> </span>و</span> </span>حضرت محمد (ص&zwnj;) است؛ كه&zwnj; خداوند متعال&zwnj; از او درخواست&zwnj; نمود تا &zwnj; به&zwnj; صبر و</span> </span>جهاد پيامبران پيش از خود اقتدا نمايد</span>: </span>&laquo;پس&zwnj; صبر كن&zwnj; آن گونه&zwnj; كه&zwnj; پيامبران&zwnj; اولو</font>[14]</font> نام&zwnj; اولو</span>ا</span> </span>ا</span>لعزم&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj;&zwnj; عزم&zwnj; و اراد</span>ه</span> محكم&zwnj; پيامبران،&zwnj; و امتحان &zwnj; و آزمايش&zwnj; شديد آنان بر آن&zwnj;ها نهاده شده است .</span> </span>رياضتى سخت&zwnj; را تحمل&zwnj; كرده&zwnj; بودند، و نيز بر عهد و پيمانى كه&zwnj; از آنها گرفته&zwnj; شد پاى&zwnj;بند ماندند و آن&zwnj; را فراموش&zwnj; نكردند. قرآن&zwnj; در اين&zwnj; باره&zwnj; چنين&zwnj; مى&zwnj;فرمايد : &laquo;به&zwnj;خاطرآور هنگامى را كه&zwnj; از پيامبران&zwnj; پيمان&zwnj; گرفتيم&zwnj; و هم&zwnj;چنين از تو و ازنوح&zwnj; و ابراهيم&zwnj; و موسى و عيسى بن&zwnj; مريم،&zwnj; و ما از همة&zwnj; آنان&zwnj; پيمان&zwnj; محكمى گرفتيم.&raquo;</span>ا</span> العزم صبر نمودند&raquo;</span>

<h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</h3> <h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">پيامبران&zwnj; اولى العزم&zwnj;:</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">از جمله&zwnj; برگزيدگانى كه&zwnj; قرآن&zwnj; بر آنان نام&zwnj; &laquo;اولى العزم&zwnj;&raquo; نهاده، نوح&zwnj;، ابراهيم، موسى&zwnj;، عيسى&zwnj;</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">آنان&zwnj; مجاهدت&zwnj; و</font>[15]</font> &nbsp;جهاد و صبر و فداكارى پيامبر اكرم&zwnj;(ص&zwnj;) از همه&zwnj; پيامبران&zwnj; بيش&zwnj;تر بوده ، لذا اين&zwnj; حديث&zwnj;از ايشان&zwnj; وارد است&zwnj; كه&zwnj; فرمود : &laquo;هيچ&zwnj; پيامبرى به&zwnj; اندازه&zwnj; من &zwnj;آزار و اذيت&zwnj; به&zwnj;خود نديد.&raquo;</font>[16]</font> خداوند متعال&zwnj; به&zwnj; اندازه&zwnj;اى او را ستايش&zwnj; و اكرام&zwnj; نمود كه&zwnj; پيامبران&zwnj; پيش&zwnj; از او را چنان نستوده است لذا در قرآن&zwnj; به او چنين&zwnj; مى فرمايد : &laquo;... و تو اخلاق&zwnj; برجسته&zwnj;اى داري&raquo;</font>[17]</font> &nbsp;يا آيات ديگرى كه در همين سوست. &nbsp;</font>حيطه </span>و گنجايش&zwnj; تصوّر بشرى خارج&zwnj; است&zwnj;. تا به&zwnj; اين&zwnj; وسيله&zwnj; راستگويى و واقعى بودن&zwnj; ادعاى خود را در اين كه&zwnj; از سوى خداوند مبعوث &zwnj;شده&zwnj;اند به&zwnj; اثبات&zwnj; برسانند. اين پشتوانه&zwnj;ها كه&zwnj; به&zwnj; معجز</span>ه</span>&zwnj; معروف&zwnj; است&zwnj; ، سلسله اعمالى است&zwnj; كه&zwnj; از حيط</span>ه</span>&zwnj; قدرت&zwnj; و علوم&zwnj; معارف&zwnj; بشرى خارج</span> </span>&zwnj;است. هم چنان كه با س</span>رنو</span>شت خاص مواد و قوانين&zwnj; طبيعى متعارف&zwnj; منافات&zwnj; دارد . پيامبران&zwnj; اين&zwnj; كارها را انجام&zwnj; دادند، و با نمايش&zwnj; اين&zwnj; كارهاى خارق &zwnj;العاده&zwnj; امت&zwnj;ها و</span> </span>قوم&zwnj; خود را به&zwnj; مبارزه&zwnj; طلبيدند، و مردم&zwnj; اين امور را به&zwnj; عيان&zwnj; ديدند و شمار زيادى از آنان به اين معجزات &zwnj; ايمان&zwnj; آوردند.</span>

<h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</h3> <h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">عصمت&zwnj; پيامبران:</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">حكمت&zwnj; خداوندى چنين&zwnj; اقتضا نمود كه&zwnj; پيامبران&zwnj; وى كامل&zwnj;ترين&zwnj; انسان&zwnj;ها از نظر خَلق&zwnj; وخُلق&zwnj;، و شريف&zwnj;ترين&zwnj; آنان&zwnj; از نظر نسبى، و راست&zwnj;گوترين&zwnj; آنان در گفتار و آگاه&zwnj;ترين&zwnj; انسان&zwnj;ها باشند. خداوند متعال&zwnj; آنان&zwnj; را مورد رعايت&zwnj; و عنايت&zwnj; و هدايت&zwnj; خود قرار داد؛ وخود نسبت&zwnj; به&zwnj; آموزش&zwnj; و پرورش&zwnj; آنان اقدام&zwnj; نمود و آن&zwnj;&zwnj;ها را از گناهان&zwnj; ومعاصى دور ساخت&zwnj;. آنان الگويى براى ديگران&zwnj; بودند كه&zwnj; به آنان اقتدا مى&zwnj;شد و مردم قدم&zwnj; در راه&zwnj; آنان&zwnj; و در مسيرشان&zwnj; مى&zwnj;گذاشتند. پس&zwnj; از وفات&zwnj;ياد و سنت&zwnj;هاى آنان&zwnj; به&zwnj; چراغى تبديل&zwnj; شد كه&zwnj; منشأ روشنايى تاريكى&zwnj;ها وسياهى&zwnj;هاى فرا روى انسان&zwnj;ها بود، و آنها را به&zwnj; راه راست رهنمون&zwnj; مى&zwnj;ساخت. در كلام&zwnj;خداوند چنين&zwnj; آمده&zwnj; است&zwnj;: &laquo;و آنان&zwnj; راپيشوايانى قرار داديم&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; فرمان&zwnj; ما ، (مردم&zwnj; را) هدايت&zwnj; مى&zwnj;كردند؛ و انجام&zwnj; كارهاى نيك&zwnj; و برپا داشتن&zwnj; نماز واداى زكات&zwnj; را به&zwnj; آن&zwnj;ها وحى كرديم&zwnj;، و تنها ما را عبادت&zwnj; مى&zwnj;كردند&raquo;</font>[18]</font> .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">پيامبران&zwnj; اگر به&zwnj; اين&zwnj; مرتبه&zwnj; از كمال&zwnj; انسانى نمى&zwnj;رسيدند، جايگاه&zwnj; آنان&zwnj; در&nbsp; چشم&zwnj; مردم&zwnj; حقير مى&zwnj;نمود؛ و كسى به&zwnj; نداى آنان&zwnj; پاسخ&zwnj; نمى&zwnj;گفت&zwnj;. پيامبران&zwnj; اگر دروغ&zwnj; مى&zwnj;گفتند يا خيانت&zwnj; مى&zwnj;كردند يا گمراه&zwnj; مى&zwnj;شدند سيره&zwnj; و روش&zwnj; آنان&zwnj; به&zwnj; پستى مى&zwnj;گراييد، و اعتماد به&zwnj;آنها سست&zwnj; مى&zwnj;شد؛ و بيشتر گم&zwnj;راه&zwnj; كننده&zwnj; مى&zwnj;بودند تا ارشاد كننده&zwnj;. از اين رو&zwnj; حكمت&zwnj; فرستادن&zwnj; آنان&zwnj; از بين&zwnj; مى&zwnj;رفت&zwnj;، و بدين &zwnj; علّت&zwnj; بوده است&zwnj; كه&zwnj; خداوند در كلام&zwnj; خود خيانت&zwnj; را ازهمه&zwnj; پيامبران&zwnj; نفى مى&zwnj;كند : &laquo;... ممكن&zwnj; نيست&zwnj; هيچ&zwnj; پيامبرى خيانت&zwnj; كند.&raquo;</font>[19]</font>

<h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</h3> <h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">معجزه&zwnj; هاى پيامبران:&zwnj;</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">پروردگار متعال&zwnj; پيامبران&zwnj; را با عنايت&zwnj;هاى الهى خود يارى نمود و به&zwnj;كمك&zwnj; آنان شتافت&zwnj;؛ عنايت&zwnj;ها و يارى هايى كه از </font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">در آن&zwnj; هنگام&zwnj; كه&zwnj; پيامبر فرمان&zwnj;هاى دلها را دريافت و رسالت&zwnj;هاى او را به&zwnj; مردم &zwnj;ابلاغ&zwnj; مى&zwnj;كرد مردم&zwnj; به&zwnj; دو دسته&zwnj; تقسيم&zwnj; شداند: گروهى بر فطرت&zwnj; پاك&zwnj; خود ماندندو ايمان&zwnj; آوردند و فطرت عدة ديگرى رو به&zwnj; پليدى نهاد و در مقابل&zwnj; حق&zwnj; مستكبرانه &zwnj;ايستادگى نمودند .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">در اينجا &zwnj; اقتضاى حكمت&zwnj; الهى بر آن&zwnj; شد تا فرستادگان&zwnj; خود را با برهان&zwnj; ودليل&zwnj; يارى نمايد؛ تا بدين وسيله&zwnj; نقشه&zwnj;هاى مستكبران&zwnj; را نقش&zwnj; بر آب&zwnj; سازد،&nbsp; و بهانه هاى آنان قطع&zwnj; نمايد و حجت&zwnj; را بر آنها جارى سازد .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">از اين&zwnj; روست&zwnj; كه&zwnj; عده&zwnj;اى اين&zwnj; گمان&zwnj; را به&zwnj;خود راه&zwnj; داده&zwnj;اند كه&zwnj; معجزه&zwnj; مى&zwnj;تواند از طريق إعمال&zwnj; يك سرى علوم و پرداختن&zwnj; به&zwnj; روش&zwnj;هايى خاص هم چون جادو معجزه مى&zwnj;تواند انجام&zwnj; گيرد. پس&zwnj; كسى كه&zwnj; بتواند قواعد و روش&zwnj;ها و علّت&zwnj;هاى آن&zwnj; را فراگيرد مى&zwnj;تواند يك&zwnj; سرى اعمال&zwnj; را به&zwnj; مردم&zwnj; نشان&zwnj; دهد به&zwnj;گونه&zwnj;اى كه&zwnj; مردم&zwnj; آنها را&nbsp; از كارهاى خارق &zwnj;العاده بپندارند؛ در حالى كه&zwnj; در حقيقت&zwnj; اين&zwnj; آن گونه&zwnj; نيست&zwnj; .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">معجزاتى كه&zwnj; پيامبران&zwnj; نشان&zwnj; داده&zwnj;اند يك&zwnj; نوع&zwnj; نبودند ، بلكه&zwnj; متعدد و متنوع&zwnj; اند. معجزة&zwnj; هر پيامبرى از آنچه&zwnj; كه&zwnj; در درون&zwnj; جامعه&zwnj; خود آن پيامبرمى&zwnj;گذرد سرچشمه&zwnj; مى&zwnj;گيرد ، تا در تأييد آن&zwnj; رسول&zwnj; مؤثرتر و در الزام&zwnj; و پايبند شدن&zwnj; مردم شديدتر باشد آنان&zwnj; . مانند عصاى موسى كه&zwnj; به&zwnj; مارى تبديل&zwnj; شد و&zwnj; توانست&zwnj; همه&zwnj; عصاها و طناب&zwnj;هاى جادوگران&zwnj; را ببلعد .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">برخى از&zwnj; اين&zwnj; معجزات&zwnj; معجزاتى طبيعى هستند، &zwnj; مانند جوشاندن آب&zwnj; ازصخره&zwnj;اى كه&zwnj; موسى با عصاى خود به&zwnj; آن&zwnj; ضربه&zwnj; وارد ساخت&zwnj; آن گاه كه &zwnj; قوم&zwnj; او از وى آب&zwnj; طلب &nbsp;نمودند؛ و يا ابرى كه&zwnj; در صحراى &laquo;تيه&raquo; بر بنى اسرائيل سايه&zwnj; انداخت&zwnj; .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">از ديگر انواع معجزه&zwnj; بازگو نمودن&zwnj; امور غيبى است، &nbsp;مانند باخبر ساختن &zwnj;عيسى قوم&zwnj; خود را از آن&zwnj; مى&zwnj;خورند يا در خانة&zwnj; خود انبار مى&zwnj;نمايند. از ديگر&zwnj; معجزات&zwnj; معجزاتى است كه&zwnj; با &zwnj; قوانين&zwnj; طبيعى در تضاد مى&zwnj;افتند، مانند آتشى كه&zwnj; &zwnj; ابراهيم&zwnj; (ع&zwnj;) را نسوزاند.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">مسأله&zwnj; قابل&zwnj; توجه&zwnj; أى بود كه معجزات &zwnj; تمام&zwnj; نبوت&zwnj;هايى كه&zwnj; قبل&zwnj; از پيامبر اكرم&zwnj; (ص&zwnj;) اتفاق&zwnj; افتاده&zwnj; بودند هم سو با وضعيت جامعة&zwnj;خود رخ داده و بيان&zwnj;گر سطحى بوده&zwnj;اند كه&zwnj; جامعه&zwnj; از لحاظ&zwnj; عقلى بدان&zwnj; رسيده&zwnj;بود . بنابراين هر معجزه&zwnj;اى كه&zwnj; دعوت&zwnj; و آن معجزه به آن ها ابلاغ&zwnj; مى&zwnj;شد نه &zwnj;ديگران&zwnj; .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">معجزه&zwnj;&zwnj;ها بدين گونه&zwnj; استمرار پيدا نمودند تا اين كه&zwnj; مرحله&zwnj; پيامبرى جهانى و رسالت&zwnj; فراگير حضرت محمد (ص&zwnj;) به&zwnj; وقوع&zwnj; پيوست&zwnj; ، و معجزة&zwnj; جاويدان&zwnj; ايشان كه&zwnj; &laquo;قرآن&zwnj;&raquo; باشد براى&zwnj;مبارزه&zwnj; طلبى با فصاحت&zwnj; و بلاغت&zwnj; اعراب نازل&zwnj; گشت&zwnj; .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">ويژگى دعوتى كه&zwnj; حضرت محمد (ص&zwnj;) آن&zwnj; را ابلاغ&zwnj; مى&zwnj;كرد ، اين&zwnj; بود كه&zwnj; معجزه&zwnj; آن&zwnj; جاويد و &zwnj;براى تمام&zwnj; اعصار بود ، و در دسترس&zwnj; همة&zwnj; پژوهندگان&zwnj; و كسانى بود كه&zwnj; دنباله&zwnj; رو حقيقت&zwnj; بودند. اين&zwnj; در حالى است&zwnj; كه&zwnj; معجزاتى كه&zwnj; پيش&zwnj; از آن&zwnj; به&zwnj; وقوع&zwnj; پيوست&zwnj; بود بدست&zwnj; معاصرين&zwnj; آن&zwnj; معجزات خاتمه&zwnj; مى&zwnj;يافت&zwnj; و به&zwnj; نسل&zwnj;هاى بعدى به&zwnj;صورت&zwnj; شنيدارى يا روايتى منتقل مى&zwnj;گردد. كه&zwnj; اين&zwnj; امر شك&zwnj;هاى &zwnj; زيادى را نسبت به اين معجزات در پى داشت .</font>

<h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</h3> <h3 style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">منابع:</font> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">أعيان الشيعه . ج 3، ص 80، 81، 82، 83.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;رياض العلماء ، ج 1 ، ص 56 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;روضات الجنان ج 1 ، ص 88 ، 91 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;آمل الأمل ، ج 2 ، ص 23 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;لؤلؤة البحرين ، ص 149 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">&nbsp;</p> <p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">1</font> - &laquo;يختص برحمته من يشاء&zwnj; والله ذو الفضل العظيم&raquo; (بقره،: 105).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">2</font> - &laquo;انّا سنلقى عليك قولاً ثقيل&raquo; (مزمل،: 5) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">3</font> - &laquo;الله يصطفى من الملائكه رسلا ومن الناس&raquo; (حج، 75) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">4</font> - &laquo;ان الله اصطفى آدم ونوحاً وآل ابراهيم وآل عمران على العالمين&raquo; (آل عمران،&zwnj;33) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">5</font> - &laquo;وانهم عندنا لمن المصطفين الأخيار&raquo; (ص،&zwnj;47) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">6</font> - &laquo;ينزل الملائكه بالروح من أمره على من يشاء&zwnj;من عباده ان انذروا أنه لا إله الاّ انا فاتّقون&raquo; (نحل، 2) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">7</font> - &laquo;قل مايكون لى أن ابدّله من تلقاء &zwnj;نفسى إن اتبع الاّ ما يوحى إليّ&raquo; (ص، 47).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">8</font> - &laquo;واذكر فى الكتاب موسى إنّه كان مخلصاً وكان رسولاً نبي&raquo; (مريم، 51)</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">9</font> - &laquo;وما ارسلنا من قبلك رسول ولا نبي&raquo; (حج، 52).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">10</font> - بقره : 23 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">11</font> - يونس : 47 .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">12</font>- &laquo;لئلا يكون&zwnj; للناس&zwnj; على&zwnj;الله &nbsp;حجة&zwnj; بعد الرسل&zwnj;&raquo; (النساء ، 165).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">13</font>- &laquo;ولقد ارسلنا رسلا من&zwnj;قبلك&zwnj; منهم&zwnj; من&zwnj; قصصنا عليك&zwnj; و منهم&zwnj; من&zwnj; لم&zwnj; نقصص&zwnj;&raquo; (غافر، 78).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">14</font>- &laquo;فاصبر كما صبر اولو العزم من الرسل&raquo; (الاحقاف . 35) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">15</font>- &laquo;واذا اخذنا من النبيين ميثاقهم ومنك ومن نوح وابراهيم وموسى و عيسى واخذنا منهم ميثاقا غليظ&raquo; (الاحزاب ، 7) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">16</font>- &laquo;ما اوذى نبى كما أوذيت&raquo;.</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">17</font>- &zwnj;&laquo;وإنك لعلى خلق عظيم&raquo; (قلم ، 4) .</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">18</font>- &laquo;وجعلنا هم&zwnj; أئمة&zwnj; يهدون&zwnj; بامرنا واوصينا اليهم&zwnj; فعل&zwnj;الخيرات&zwnj; واقام&zwnj; الصلاة&zwnj; وايتاء الزكاة&zwnj; وكانوا&nbsp; عابدين&raquo; (انبيا ، 73).</font>

<p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; line-height: 150%" align="justify">19</font>- &laquo;وما كان&zwnj; لنبى أن&zwnj; يغل&raquo; (آل&zwnj; عمران&zwnj;161). </font>